215 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ به نقل از رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود : مرگ ! مرگ ! مرگ فرا رسيد با آنچه كه در پِى دارد ، مرگ آمد براى نجات از اندوه و خستگى ؛ و بازگشت با بركت به سوى بهشت و الا ، براى ساكنين منزلگاه جاويد ، ( براى آن دسته ) افرادى كه جهت بهشت تلاش كرده و به آن اميد بسته‌اند . مرگ آمد با آنچه كه در پِى دارد ، آمد همراه سختى ، پشيمانى ، باز گشت زيان آور به سمت آتشى سوزان ، براى اهل منزلگاه ( دنياى ) غرور آفرين ، آن دسته اشخاصى كه سعى و تلاششان جهت دنيا و اشتياقشان بر آن بوده است . سپس حضرت فرمود : هنگامى كه سرپرستى و شقاوت شيطان ( بر انسان تسلّط يابد ) آرزوها ( يكى پس از ديگرى ) در جلوى چشم انسان ، و اجل پشت سر او قرار مىگيرد . و فرمود : از رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ سؤال شد كه زيرك‌ترين مؤمنين كيست ؟ فرمود : كسى است كه بيشتر به ياد مرگ باشد ؛ و بيشترين آمادگى را از براى مرگ داشته باشد . 216 - سلمان فارسى - خدايش از او راضى باد - ، فرمود : چنانچه سجده براى خداوند ، همنشينى با افراد پاك سخن - همچون خرماى پاكيزه - نمىبود ، هرآينه آرزوى مرگ مىكردم . 217 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : هنگامى كه وفات امام حسن مجتبى عَلَيْهِ السَّلَامُ فرا رسيد گريه مىكرد ، به ايشان گفته شد : اى فرزند دخت رسول خدا ! با موقعيتى كه نزد رسول اللّه صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ دارى ، موقعيت آن‌چنانى كه خود دارا هستى ، با آن سخنانى كه رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ ( در عظمت و فضايل تو ) فرموده است ، با آن كه بيست بار سواره و بيست بار پياده حجّ خانهء خدا انجام داده‌اى ، سه بار ثروت خود را براى خدا ( با تهىدستان ) و حتى كفش خود را تقسيم كرده‌اى ، گريه مىكنى ؟ !