باب چهاردهم - اهميّت ياد مرگ و قبر بودن 212 - عجلان بن ابو صالح گويد : امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : اى ابا صالح ! هنگامى كه جنازه‌اى را بر مىدارى ، فكر كن كه جنازه خودت مىباشد ، و از خدا درخواست كرده‌اى تا برگردى و كار ( خوب و مفيد ) انجام دهى ؛ پس دقّت كن كه چه كارى را بايد شروع كنى . راوى گفت : سپس حضرت فرمود : تعجّب است از گروهى كه همهء آنها ( در اين دنيا ) حبس و نگهدارى شده‌اند ، پس از مدّتى در بين ايشان اعلان كوچ و حركت داده مىشود ، در حالى كه آنان مشغول بازى و سرگرمى هستند ( و هنوز آمادگى ندارند ) . 213 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : هر روز نداكننده‌اى فرياد مىزند : اى فرزندان آدم ! توليد فرزند مثل و نسل كنيد براى مرگ و مردن ، ( مال و ثروت دنيا را ) جمع نماييد براى از بين رفتن ، ( ساختمان ) بنا كنيد براى خراب شدن . 214 - ابو عبيده گويد : به امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ عرض كردم : فدايت گردم ! برايم سخنى بفرما كه از آن بهره‌مند گردم . فرمود : اى ابا عبيده ! زياد به ياد مرگ باش ، كه هيچ انسانى زياد به فكر مرگ نيست مگر آن كه در دنيا زاهد ( و سعادتمند ) مىباشد .

--> الكافي : 2 / 131 ح 13 ، عنه وسائل الشيعة : 2 / 434 ح 2568 ، و البحار : 73 / 64 ح 31 . دعائم الإسلام : 1 / 221 ، عنه البحار : 82 / 168 ، و مستدرك الوسائل : 2 / 103 ح 1542 . مجموعة ورّام : 2 / 193 .