باب سيزدهم - گريه از خوف خداوند 208 - ابو حمزهء ( ثمالى ) گويد : شنيدم كه امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : نزد خداوند متعال قطره‌اى محبوب‌تر از قطره خونى كه در راه خدا ريخته شود ، يا قطره اشكى كه در سياهى شب از خوف و ترس الهى جارى گردد ، نيست . و نزد خداى متعال قدمى محبوب‌تر از قدمى كه به سمت خويشاوندان ، يا به سمت يتيم خرد سال روانه شود ، نيست . و نزد خداوند متعال جرعه‌اى محبوب‌تر از غضبى كه فرو نشاند ، يا حالتى كه مصيبت زده‌اى را نوازش و بردبارى دهد ، نيست . 209 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : چشمى نيست كه از خشيت و ترس خداوند اشك در آن خلقه زند ، مگر آن كه خداوند متعال بر آتش حرامش گرداند . و اگر اشك بر گونه‌هايش جارى شود ، ( در قيامت ) پشيمانى و خوارى نبيند . و هر چيزى داراى اندازه و مقدار است ، مگر اشك چشم . همانا قطره‌اى از آن دريايى از آتش را خاموش مىكند . چنانچه مردى در جمع گروهى بگريد و قطره اشكى از چشم او جارى شود ، همهء آن افراد به خاطر گريهء او مورد رحمت قرار مىگيرند و بخشيده مىشوند .

--> الكافي : 2 / 482 ح 2 ، و 5 بإسناده فيهما عن محمّد بن مروان ، عن أبي عبد اللّه عَلَيْهِ السَّلَامُ مع اختلاف فيهما ، عنه وسائل الشيعة : 15 / 227 ح 20343 . تفسير العيّاشي : 2 / 122 ح 16 عن محمّد بن مروان ، عن رجل ، عن أبي جعفر عَلَيْهِ السَّلَامُ نحو الكافي ، عنه البحار : 93 / 335 ح 28 ، و مستدرك الوسائل : 5 / 205 ح 5703 . إرشاد القلوب : 97 ( الباب الثالث و العشرون في البكاء ) نحو العيّاشي . عدّة الداعي : 203 ( العاشر البكاء حالة الدعاء ) نحو الكافي . كشف الغمّة : 2 / 147 عن خالد بن أبي الهيثم ، عن محمّد بن عليّ بن الحسين عليهما السلام .