گفتم : ما كه توبه نمىكنيم و بازگشت به گناه مىكنيم ؟ فرمود : اى ابو محمد ! همانا خداوند از ميان بندگانش آن بنده‌اى را دوست دارد كه به گناه خود اقرار نموده و بسيار توبه كند . 196 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : اگر بنده خدا قصد گناه كند چيزى بر او نوشته نمىشود ، ولى اگر قصد كار نيك و حسنه‌اى كند ، برايش ثبت مىگردد . 197 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : به خدا سوگند ! كسى از گناه نجات نيابد مگر آنكه به آن اقرار و اعتراف نمايد . 198 - ابو عبيده حذّاء گويد : از امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ شنيدم كه مىفرمود : خوشحالى خداوند از توبهء بنده‌اش كه در حال توبه است ، بيشتر از خوشحالى آن كسى است كه در بيابانى كوير ( بى آب و علف ) راحله‌اش گم شود و آب و خوراكش نيز همراه آن باشد و با اين حالت سرگردانى نداند چه كند و به كجا رو آورد ، تا آنكه براى خوابيدن سرش را بر زمين گذارد ، پس رهگذرى بيايد و بگويد : اين چه حالى است ؟ ! آيا راحله و بار خود را مىخواهى ؟ مىگويد : آرى . بگويد : آنست ، در آن سمت ، پس راحله خود را دريابد . امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : خوشحالى خداوند از توبهء بنده‌اش كه در حال توبه است ، بيشتر از خوشحالى اين مردى كه راحله‌اش را پيدا كرده است . 199 - حارث بن مُغيره به نقل از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : همانا خداوند ، بنده اقرار كننده بر گناه و زيركِ توبه كننده را دوست دارد . و فرمود : رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ در هر روز هفتاد بار توبه به درگاه خداوند مىكرد ، بدون آنكه گناهى داشته باشد .