156 - ابو بصير گويد : شنيدم كه امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : وحى بر حضرت موسى عَلَيْهِ السَّلَامُ به مدّت سى روز قطع شد ، به همين جهت بر كوهى در حوالى شام - كه به آن اريحا گفته مىشد - بالا رفت و اظهار داشت : اى پروردگار ! براى چه وحى و كلام خود را از من نگه و محبوس داشته‌اى ؟ آيا به جهت گناهى است كه مرتكب شده‌ام ؟ پس من اكنون در محضر تو آمده‌ام تا به هر شكلى كه راضى باشى مرا مجازات و تقاصّ گناهم را بگيرى ؛ و چنانچه وحى و سخن خود را به جهت گناهان بنى اسرائيل ، بر من محبوس داشته‌اى ، عفو و بخشش هميشگى تو ( چه مىشود ) ؟ خداوند وحى نمود : اى موسى ! مىدانى كه با سخن وحى خود ، چرا و براى چه تو را از بين ديگر بندگان ، برگزيدم ؟ حضرت موسى گفت : نمىدانم ، اى پروردگار ! خداوند فرمود : اى موسى ! بر بندگانم توجّه نمودم و در بين ايشان كسى را متواضع‌تر از تو نديدم ، به همين جهت تو را از بين ديگر بندگان برگزيدم و مخصوص وحى و كلام خود قرار دادم . امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : حضرت موسى هرگاه نماز به جاى مىآورد روى بر نمىگرداند مگر آنكه گونه راست و چپ خود را بر زمين گذارد . 157 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ به نقل از رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود : بزرگ سال نادان ، ثروتمند ستمگر و تهيدست نيرنگ كار را دوست نمىدارم . 158 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ به نقل از رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود : دو گرگ گرسنه در بين گله‌اى كه پراكنده شده باشند ، قرار گيرند كه يكى در اوّل و ديگرى در آخر گله ، ( خطرناك‌تر نيست از ) از عشق و دوستى جاه و مال دنيا نسبت به دين مسلمان .

--> الكافي : 2 / 315 ح 3 بإسناده عن الصادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ، و ح 3 بإسناده عن الباقر عَلَيْهِ السَّلَامُ ، من دون إشارة إلى قول رسول اللّه صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ ، و بتفاوت يسير .