فرمود : دنبال نكردن گناهان و دورى جستن از محرّمات الهى است « 1 » . همچنين در حديثى ديگر در باره زهد فرموده است : كوتاه كردن هواهاى نفسانى و آرزوها ، شكر و سپاس نعمت‌ها ، رها و ترك كردن آنچه خداوند حرام نموده است « 2 » . 2 - زهد معرفت ؛ يعنى رها كردن همه اشياء و موجوداتى كه غير از خداوند متعال باشند ، قطع علاقه از هر آن چيزى كه انسان را از ياد خدا و معاد باز مىدارد ، همچنين از هر فكر و انديشه‌اى كه در مسير غير معنويات و كمالات اخروى باشد بپرهيزد ، چنان كه حضرت رسول صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ در اين مورد فرموده است : زاهد و پارسا كسى است كه دوست بدارد آنچه را كه آفريننده‌اش دوست دارد ، مبغوض دارد آنچه را آفريننده‌اش مبغوض داشته است ، از موجودات حلال به سختى و در حدّ نياز و ضرورت استفاده نمايد . و كمترين توجّهى به گناهان و محرّمات نكند ، زيرا كه در حلال آن حساب و در حرامش عقاب خواهد بود ، نسبت به همه مسلمانان مهربان و دلسوز باشد ، همچنان كه نسبت به خود مىباشد ، با احتياط و به مقدار ضرورت سخن گويد همانطورى كه بخواهد از مردار گنديده استفاده كند ، از تجمّلات و تشريفات دنيايى به سختى و در حدّ ضرورت بهره گيرد ، همانند آتشى كه مىخواهد دامن گير او گردد ، آرزوهاى نفسانى و دنيايى خود را كم و كوتاه كند و هميشه مرگ خود را در نزديكى و جلوى خود بينديشد ( كه هر لحظه او را مىربايد ) « 3 » . 3 - زهد عارفان ؛ يعنى سعى و تلاش نمايد هر كارى را كه مىخواهد مرتكب شود دربردارنده قُرب ربوبى باشد ، نه آنكه اگر عبادت يا كار خيرى كند طمع در ثواب و لذت‌هاى بهشت داشته باشد ، نه آنكه اگر ترك حرام و گناهى كرد به جهت ترس از آتش و عقاب الهى باشد ، و نه به جهت دستيابى به امكانات و متعلّقات دنيايى و تشريفات آن باشد ؛ و به همين معنى حضرت صادق آل محمّد عليهم السلام اشاره نموده و فرموده است : زهد در

--> ( 1 ) . حديث 130 همين كتاب . ( 2 ) . فروع كافى : 5 / 71 ح 3 ، وسائل الشيعة : 16 / 15 ح 20838 . ( 3 ) . معانى الأخبار : 260 ح 1 ، عدّة الداعى : 94 ، مستدرك الوسائل : 12 / 49 ح 13484 .