و صالحين در نعمتهايى بى پايان قرار دارند . * بنا بر اين مؤمنان و شيعيان در رابطه با بهشت ، همچون كسانى هستند كه در بهشت برين سكنى گزيده و در انواع نعمتهاى آن غوطه‌ورند ؛ و اما در رابطه با آتش ، خود را همانند كسانى مىپندارند كه آتش را ديده و در آن مىسوزند و مىنالند . ايشان آن‌چنان كسانى هستند كه چشمانشان در شب از آسايش خواب ، دور گشته ؛ و خويشتن را در وظايف به آفريدگارشان سپرده‌اند ، تا حدّى كه اگر خستگى بر ايشان غلبه كند زمين را بستر فراش و دست خود را بالش سر گردانند ؛ و نيز در آن حال چشمهايشان از خوف بازگشتشان در قيامت بيدار ؛ و مرتّب زمزمه ياد و ذكر پروردگار بر لبهايشان جارى است . ايشان همان كسانى هستند كه مولايشان امير مؤمنان علىّ عَلَيْهِ السَّلَامُ در فرمايش خود اين چنين توصيفشان نموده است : چشمهايشان از بسيارى گريه ناتوان و ضعيف گشته ، شكمهايشان در اثر روزه خشكيده ، رنگ وجودشان از زحمت بيدارى رنجور گشته ؛ غبار خاشعين بر چهره ايشان نشسته است . ايشان برادران من هستند ، پس سزاوار است كه شيفته و تشنهء آنها باشيم و انگشتان خود را با حسرت تمام بر فراق آنها به دندان بگيريم . « 1 » * آرى مؤمن در تمام حالات براى اين دنيا و مقامات و متعلّقات آن كمترين پشيزى ارزش نمىبيند ، بود و نبودش برايش يكسان است ، او سعى دارد به پروردگار خود نزديك باشد تا تحفه‌هاى

--> ( 1 ) - / شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد : 7 / 291 ضمن خطبهء 120 . پيشنهاد مىشود كه علاقه‌مندان راه سالكين و عارفين خطبه شريف سرور عارفان امير مؤمنان علىّ عَلَيْهِ السَّلَامُ را مورد مطالعه دقيق قرار داده و از اين دارو و درمان حياتبخش نهايت بهره و استفاده را براى سعادت خويش بر گيرند . جهت مراجعه : اصول كافى : 2 / 226 ح 1 ، صفات الشيعهء مرحوم صدوق : 18 ح 35 ، شرح نهج البلاغهء محمّد عبده : 419 خطبهء 191 .