و چنانچه بر روى زمين نمىبود مگر يك بندهء مؤمن ، به همان يك نفر از ديگران اكتفا مىكنم ؛ و ايمانش را برايش مونسى قرار مىدادم كه نيازى به كسى نداشه باشد . 81 - از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : مؤمنى نيست كه در سر زمين غُربت بميرد و گريه كننده‌اى نداشته باشد ، مگر بُقعه‌هايى كه در آن عبادت و پرستش خدا را انجام مىداده ، براى او گريه مىكنند ، همچنين لباسهايش و مسير درب‌هايى كه اعمالش بدانجا بالا مىرفته ؛ و نيز دو فرشته همراهش ، همه بر او مىگريند . 82 - از يكى از دو امام ( حضرت باقر العلوم و صادق آل محمّد ) عليهما السلام ( نقل شده است كه ) فرمود : همانا گناهان مؤمن آمرزيده شده ، پس نسبت به آنچه مىخواهد شروع نمايد مواظب باشد ، يك چنين حالتى وجود ندارد مگر براى اهل ايمان ( به خدا ، رسول و اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام ) . 83 - از اسحاق بن عمّار ( نقل شده كه ) گفت : از آن حضرت شنيدم كه مىفرمود : همانا خداوند عزّ و جلّ گروهى را ( با يك ويژگى خاصّى ) آفريد كه بلاها و آزمايشات را بر آنها دريغ داشت ، آنها را در كمال عافيت ( ايمان ) آفريد و با آن حالت زنده نگه مىدارد ؛ و با همان حالت مىميراند و وارد بهشت مىگرداند .