62 - از امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : خداوند عزّ و جلّ فرموده است : هر كس ولى و دوست مرا اهانت كند ، پس در صدد جنگ با من مىباشد و بنده‌اى مقرّب درگاه من قرار نمىگيرد ، مگر با انجام واجبات . و آن قدر به مستحبّات مىپردازد كه مورد محبّت من قرار مىگيرد ، پس اگر دوستش بدارم گوش شنوا ، چشم بينا ، دست توانا و پاى راه‌گشاى او خواهم بود . چنانچه مرا بخواند اجابتش كنم ، اگر درخواست نمايد عطايش كنم ، درنگ نمىكنم در چيزى همانند درنگ در مرگ بندهء مؤمنى كه مرگ را دوست ندارد ؛ در حالى كه من بدى او را دوست نخواهم داشت . 63 - از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد : هر كس ولى و دوست مرا اهانت كند ، پس در صدد جنگ با من مىباشد ؛ و من در يارى دوستانم از هر شخصى ديگر سريعترم ، درنگ نمىكنم در چيزى همانند درنگ در مرگ بندهء مؤمن . همانا من ملاقات او را دوست دارم اگر چه او مرگ را دوست ندارد پس از او بر طرف مىگردانم . چنانچه درخواستى نمايد عطايش كنم ، اگر مرا بخواند اجابتش كنم . و اگر در دنيا نمىبود مگر همان بندهء مؤمن ، به جهت او از ديگر مخلوق بىنياز مىگشتم ؛ و ايمانش را برايش مونسى قرار مىدادم كه وحشتى از شخصى نداشه باشد . 64 - از امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : چنانچه گناهان مؤمن به مقدار شن‌هاى بيابان و كف دريا باشد مورد آمرزش خداوند قرار مىگيرد ، پس جرأت ( بر ارتكاب گناه ) نداشته باشيد . 65 - از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود :