مىنمايد ؛ مؤمن سخنى غير از حقّ در بارهء خدا بر زبان جارى نمىكند ؛ و از غير خدا هراسى ندارد . و فرمود : هرگاه مؤمنان با يكديگر ديدار نموده و مصافحه نمايند ، خداوند متعال هميشه با نگاه رحمت بر آنها مىنگرد ؛ گناهانشان از وجودشان مىريزد تا هنگامى كه از يكديگر جدا شوند . 55 - از امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : همانا خداوند عزّ و جلّ قابل توصيف نمىباشد ، چگونه قابل توصيف باشد و حال آنكه فرموده است : « و نشناخته‌اند خداوند را همان گونه كه شايسته و حقيقت او است » ، پس در محدوديت اندازه و مقدار قابل توصيف نمىباشد مگر از وصفى كه از آن عظيم‌تر باشد . همچنين پيغمبر قابل توصيف نيست ، چگونه بنده‌اى قابل وصف باشد و حال آنكه خداوند مقام شامخى عطايش نموده و مقرّب خود قرارش داده ، فرمانبرداريش را در زمين همچون فرمانبرى خود محسوب نموده ؛ و گفته است : « آنچه را كه پيامبر برايتان آورده عمل نماييد و از آنچه شما را باز داشته است ، دورى كنيد » ، يعنى هر كه پيغمبر را اطاعت كند مرا اطاعت نموده و هر كه او را نافرمانى كند مرا معصيت كرده است ؛ و خداوند ( بيان احكام را ) به او واگذار كرده است . و ما ( اهل بيت رسالت نيز ) قابل توصيف نمىباشيم ، چگونه مىتوان توصيف كرد گروهى را كه خداوند آنها را از هر گونه پليدى و شرك پاك و منزّه گردانده است ؛ و همچنين انسان مؤمن قابل توصيف نمىباشد . و همانا مؤمن برادر خود را ديدار نموده و با او مصافحه نمايد مورد توجّه خداوند قرار گرفته و گناهانشان از وجودشان مىريزد همان طورى كه برگ درختان از درخت مىريزد .