198 - از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : هنگامى كه مؤمنى به دوست و برادر خود بگويد : واى بر تو ، از ولايت و برادرى او خارج گشته است . و چنانچه بگويد : تو دشمن من هستى ، يكى از ايشان كافر گشته است ؛ زيرا كه خداوند عمل كسى را نمىپذيرد كه در تخريب و رسوايى برادرش شتابزدگى كند . همچنين عمل ( خيرات ، حسنات ، مستحبات و . . . ) مؤمنى را كه در قلب خود قصد بدى نسبت به مؤمنى دارد ، نمىپذيرد . اگر پرده از چشم انسانها بر داشته شود و با دقّت به آنچه كه از اعمال و كردار مؤمنان به محضر خدا رسيده ، نگاه كنند ، در آن حالت در مقابل مؤمنان متواضع گشته و فروتنى مىكنند ، امورشان را به آسانى كار گشايى مىنمايند ، در برابر فرمان آنها نرمش و ملايمت نشان مىدهند . ولى اگر به اعمال و كردار ناپسند و مردود از آسمان و درگاه خدا بنگرند ، هرآينه خواهند گفت : خداوند از هيچ شخص ، عمل و كردارى را نمىپذيرد . 199 - از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ( روايت شده است كه ) به نقل از پيامبر اكرم صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود : مؤمن از هر جهت بزرگوار و محترم است ، ( خصوصاً از نظر ) ناموس ، مال و جان . 200 - از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : با برادر مؤمن و دوست خود با بدگويى و شماتت برخورد نكن ، كه خداوند متعال او را مورد لطف و رحمت خود قرار مىدهد ؛ و آنچه در وجود تو باشد تغيير و دگرگون مىسازد . و فرمود : كسى برادر و دوست خود را به جهت مصيبت و ناراحتى كه برايش به