و چون دستور دهند كه او را به بهشت ببرند ، مثال به او گويد : تو را به بهشت بشارت باد كه خداوند دستور بهشت را برايت صادر نمود . پس مؤمن به مثال گويد : خدا تو را رحمت كند ، تو كيستى ؟ مرا هنگام خروج از قبر بشارت دادى ، در مسير راه مونس من بودى ؛ و الآن هم مرا از دستور پروردگارم خبر مىدهى ؟ ! مثال گويد : من همان شادى هستم كه مرا در دنيا بر برادر خود وارد نمودى ، به اين مثال در آمده‌ام تا تو را ياور و در ترسناكىها مونس باشم . 143 - از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : خداوند عزّ و جلّ به داود عَلَيْهِ السَّلَامُ وحى فرستاد : همانا بنده‌اى از بندگان من حسنه‌اى را به قصد من انجام مىدهد و بهشت را برايش مباح مىگردانم . داود عَلَيْهِ السَّلَامُ گفت : پروردگار ! آن حسنه چيست ؟ فرمود : شادى است كه بر بندهء مؤمن وارد مىسازد اگر چه با يك دانهء خرما باشد . داود عَلَيْهِ السَّلَامُ اظهار داشت : اى پروردگار ! براى كسى كه تو را شناخته باشد ، حقّ است كه اميد خود را از تو قطع نگرداند . 144 - از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : همانا مسلمانى كه برادر مسلمانش نزد وى آيد و براى برآوردن خواسته و حاجت او به همراهش حركت كند ، همانند مجاهد في سبيل اللّه مىباشد . 145 - از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : كسى كه برادر درمانده و ته دست خود را نسبت به غم و اندوهش كمك نمايد و سعى و تلاش خود را در بر آورده ساختن حاجت او كند ، هفتاد و دو ( نوع ) رحمت برايش از طرف خداوند عزّ و جلّ خواهد بود ، كه يكى براى اصلاح امور معيشت دنيايش ؛ و هفتاد و يك رحمت ديگر براى سختىهاى ( پس از مرگ و قبر و ) جهان آخرت . م