132 - از صفوان ( جمّال نقل شده است كه ) گفت : روز ترويه در محضر امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ بودم كه شخصى به نام ميمون قدّاح وارد شد و نسبت به سختى پرداخت اجاره و كرايه شكايت و درد دل كرد . بعد از آن حضرت به من فرمود : بر خيز و برادرت را كمك كن . پس من از جاى خود بر خاستم و همراه او خابرج شدم ؛ و خداوند ( وسيله پرداخت ) كرايه او را به آسانى فراهم نمود و چون به مجلس امام باز گشتم فرمود : نسبت به حاجت و خواستهء برارد مسلمانت چه كردى ؟ گفتم : خداوند متعال برآورده نمود ، فرمود : همانا چنانچه برادرت را كمك نمايى ، نزد من بهتر است از هفت دور طواف كعبهء الهى . سپس فرمود : مردى خدمت ( امام ) حسن مجتبى عَلَيْهِ السَّلَامُ آمد و گفت : اى ابا محمّد ! پدر و مادرم فدايت باد ! مرا در مشكل و حاجتم يارى نما ، حضرت كفش خود را پوشيد و همراه آن مرد رفت ، در بين راه عبورشان به ( امام ) حسين عَلَيْهِ السَّلَامُ افتاد كه مشغول خواندن نماز بود ، پس امام حسن عَلَيْهِ السَّلَامُ به آن مرد فرمود : چرا از ( برادرم ) ابو عبد اللّه غافل شدى و از او نسبت به كمك و برآوردن خواسته‌ات طلب يارى نكردى ؟ ! گفت : انجام دادم ، پس او ياد آور شد كه در حال اعتكاف است . ( امام حسن مجتبى عَلَيْهِ السَّلَامُ ) فرمود : به تحقيق چنانچه تو را نسبت به حاجت و خواسته‌ات كمك مىكرد بهتر بود از يك ماه اعتكاف . 133 - از امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : هيچ عمل و كارى كه مسلمان انجام مىدهد ، نزد خداوند محبوبتر از ادخال سرور بر برادر مسلمان نيست . و هيچ مردى نيست كه برنامه‌اى شادى براى برادر مسلمانش فراهم كند مگر آن كه خداوند عزّ و جلّ درِ شادى را به رويش بگشايد . 134 - از امام كاظم عَلَيْهِ السَّلَامُ ( نقل شده است كه ) فرمود : همانا خداوند عزّ و جلّ بهشتى را براى سه دسته ذخيره و مهيّا نموده است :