زيرا كسى كه براى غير حق عمل كند خداوند او را براى دريافت مزد به همان غير واگذار كند . رتبت شهيدان ، و زندگى با سعادتمندان ، و همنشينى با انبياء را از خدا خواهانيم . اى مردم ، انسان هر چند صاحب ثروت باشد از عشيرهء خود بىنياز نيست ، نيازمند است كه آنان با دست و زبان از او دفاع كنند ، آنان براى پشتيبانى از او در نبودش ، و رفع پراكندگى و گرفتاريش مهم‌ترين مردمند ، و به وقت پيشامدهاى ناگوار نسبت به او از همه مهربان‌ترند . نام نيكى كه خداوند در ميان مردم از انسان به جاى مىنهد بهتر از ثروتى است كه آن را براى ديگران به ارث مىگذارد . و قسمتى از اين خطبه است : در سفارش به خويشاوندان مبادا يكى از شما از خويشاوند تنگدست خود به مالى كه اگر نبخشد به ثروتش نيفزايد ، و اگر ببخشد كاهشى در ثروتش پديد نيايد ، روى برگرداند و از ياريش دريغ ورزد . آن كه از جود و كرم به قوم خود بخل نمايد يك دست يارى او از آنان باز داشته شده ، و در عوض دستهاى بسيارى از آنان از يارى او قطع شده است . و آن كه با اقوام خود نرمى كند از عشيره‌اش هميشه محبت و دوستى خواهد ديد . مىگويم : « غفيره » در اين خطبه به معناى زيادت است ، چنان كه به جمع كثير گويند : الجمّ الغفير و الجمّاء الغفير . در روايتى : « عفوة من أهل و مال » آمده و « عفوه » گزيدهء چيزى است ، گفته مىشود : عفوهء طعام را خوردم يعنى گزيدهء آن را . و كلام امام « كسى كه نصرت خود را از اقوامش بردارد » چه كلام نيكويى است ، زيرا آن كه خويشانش را از خير خود منع كند يك كمك از آنان دريغ داشته ، ولى اگر به يارى آنان نياز پيدا كند و به همكارى آنان محتاج شود كمك‌هاى خود را از او منع نموده ، و به حرف او گوش نمىدهند ، كه در اين صورت خود را از منفعت جمعى كثير محروم كرده و قومى را از يارى خود باز داشته است . 24 - از خطبه‌هاى آن حضرت است در جنگ با مخالفان به جان خودم سوگند در جنگ با كسى كه با حق مخالفت كرده ، و در گمراهى قدم نهاده مداهنه و سستى نمىكنم . بندگان خدا ! از خدا پروا كنيد ، و از خدا به خدا بگريزيد ، و در راهى كه براى شما قرار داده قدم نهيد ، و به اداى تكاليف قيام كنيد ،