مقدّمه سيّد رضى « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » پس از سپاس و ستايش خدا كه سپاس را بهاى نعمتهايش ، و پناهگاه از بلايش ، و وسيله به سوى بهشتش ، و موجب افزايش احسانش قرار داده ، و درود بر رسولش پيامبر رحمت ، و امام پيشوايان ، و چراغ امّت ، انتخاب شده از طينت بزرگوارى ، و خلاصهء شرافت پيشين ، و رستنگاه افتخار پاك ريشه‌دار ، و شاخهء بلند پر برگ و ثمر ؛ و درود بر اهل بيتش ، چراغهاى تاريكيها ، و نگاهبان امّت‌ها ، و مشعلگاه روشن دين ، و ميزانهاى سنگين فضيلت ، كه درود خدا بر تمام آنان باد ، درودى در برابر فضلشان ، و پاداشى بر عملشان ، و در خور پاكى فرع و اصلشان ، تا زمانى كه سپيده مىدرخشد ، و ستارهء طلوع كرده غروب مىكند . ( گويم ) : من در ابتداى جوانى ، و شادابى زندگى ، تأليف كتابى را در ويژگيهاى امامان عليهم السّلام شروع كردم كه حاوى خبرهاى نيكو و گوهرهاى كلام آنان بود ، انگيزه‌ام را در اين برنامه در ابتداى همان كتاب ذكر كردم ، و آن را مقدّمهء سخن قرار دادم . وقتى از ويژگيهاى مخصوص امير المؤمنين عليه السّلام فارغ شدم موانع زمان ، و حوادث بازدارندهء ايّام مرا از تمام كردن بقيهء كتاب باز داشت ، آمادهء آن را به ابواب و فصولى نظام داده بودم ، و در پايانش بخشى بود حاوى سخنان نيكوى امام امير المؤمنين عليه السّلام از سخنان كوتاه در پندها و حكمتها و امثال و آداب ، غير خطبه‌هاى طولانى و نامه‌هاى مفصّل . عدّه‌اى از دوستان و برادران آنچه را در آن بخش مذكور بود نيكو داشتند ، و از آن سخنان بديع و معانى جالب شگفت‌زده و متعجّب شدند ، و از من درخواست تأليفى كردند مشتمل بر سخنان گزيدهء امير المؤمنين عليه السّلام در جميع فنونش ، و مجموعه‌اى از همه نوعش ، از خطبه‌ها ، نامه‌ها ، و مواعظ و آداب ، زيرا مىدانستند اين تأليف متضمن عجائب بلاغت ، و غرائب فصاحت ، و گوهرهاى عربيّت ، و نكات با ارزش از سخنان دينى و دنيايى است ، كه در كلامى فراهم نيامده ،