برادران ما هستند و اهل آئين ما ، ؟ از ما مىخواهند كه از آنان بگذريم و راضى به حكومت كتاب خدا شده‌اند ، پس نظر ما اين است كه حرفشان را قبول كنيم و دست از آنان برداريم ، اما من به شما گفتم كه اين امر ظاهرش ايمان است و باطنش دشمنى و عدوان ، آغازش رحمت است و پايانش ندامت ، بر همين حال باقى باشيد و از راهى كه پيش گرفته‌ايد منحرف نشويد ، و در جهاد دندانها را روى هم فشار دهيد ، و بهر صدائى اعتنائى نكنيد ، چه اين كه اينها صداهائى است كه اگر پاسخش گوئيد گمراه مىكند ، و اگر رهايش سازيد خوار و ذليل مىگردد ، متاسفانه وضع چنان شد كه شما رأى حكميت را به آنها داديد ، به خدا سوگند اگر من از اين كار ابا داشتم - مقررات آن بر من واجب نبود ، و گناهى از اين رهگذر بر دوش من قرار نداشت و سوگند به خدا اگر آن را مىپذيرفتم باز هم حق با من بود ، و مىبايست از من پيروى شود ؟ چه اين كه كتاب خدا با من است ( و كتاب خدا حق را به من مىدهد ) من از هنگامى كه با آن آشنا شده‌ام از آن جدا نگشته‌ام ، ما با پيامبر ( ص ) بوديم ، و قتل و كشتار گردا گرد پدران ، فرزندان ، برادران و خويشان دور مىزد ، از وارد شدن هر مصيبت و شدتى چيزى جز برايمان و گام بر - داشتن در راه حق و تسليم فرمان خدا و شكيبائى و استقامت بر درد و سوزش جراحت‌ها نمىافزوديم ، ولى هم اكنون با برادران اسلامى خويش بواسطه تمايلات نا بجا و كجىها و انحرافات و شبهات و تأويلات ناروا مىجنگيم ، پس هر گاه احساس كنيم چيزى باعث جمع پراكنده ما است . و بوسيله آن بهم نزديك مىشويم و باقى مانده پيوندها را محكم مىسازيم ، ما به آن تمايل نشان مىدهيم ، و آن را گرفته و غيرش را رها مىسازيم . كلام - 123 از سخنانى است كه امام ( ع ) ايراد فرموده ( 247 . ) اين سخن را امام ( ع ) به هنگام نبرد در « صفين » به اصحاب خويش گفته است . هر كدام از شما كه در صحنهء جنگ قوت قلب را در خويش احساس كرد . . .