و از آنچه شما را بر حذر داشته‌اند ايمن گشته‌ايد ، عقل شما گم شده و امورتان پراكنده گشته ، به خدا سوگند علاقه داشتم كه خداوند بين من و شما جدائى افكنده بود ، و مرا به كسى كه نسبت به من سزاوارتر و شايسته‌تر است ملحق ساخته بود ، همانها كه به خدا سوگند افكارشان خجسته عليم و بردبار ، گويندگان سخن حق و ترك كنندگان طغيان و ستم ، آنها كه پيش از ما ، در طريق راست قدم نهاده‌اند ، و در راه روشن به سرعت گام برداشتند . پس به سعادت جاويدان و زندگى گوارا و پر كرامت دست يافتند . آگاه باشيد ! به خدا سوگند پسركى از طايفه « بنى ثقيف » كه هوسباز و متكبر است بر شما مسلط مىشود ، اموال و كشتزارها و باغهاى سرسبز شما را مىخورد ، چربى و رمق شما را مىگيرد ، فشارت را بيشتر كن اى « ابا وذحة » ( تا مىتوانى اين مردم را در فشار بگذار و از آنها انتقام بگير ) شريف رضى مىگويد : « وذحه » « خنفساء » ( نوعى از حشرات و سوسكها كه ، در نقاط بسيار آلوده يافت مىشود ) مىباشد . و اين سخن اشاره به « حجاج » است ، حجاج با سوسك داستانى دارد كه اينجا جاى ذكر آن نيست . كلام 117 سخنى است كه امام ( ع ) ايراد فرموده بخيلان را سرزنش مىكند نه اموال خود را در راه آن كس كه بشما داده ، بذل مىكنيد و نه جانها را در راه كسى كه آنها را آفريده به خطر مىافكنيد . دوست داريد مردم به خاطر خدا شما را گرامى دارند اما خودتان خدا را در منفعت رساندن به بندگانش اطاعت نمىكنيد ، از قرار گرفتن در مسكن‌هاى گذشتگان عبرت گيريد ، ( آنها رفتند شما هم خواهيد رفت ) و از انقطاع و جدا شدن از نزديكترين برادران پند پذيريد .