الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

651

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

2906 - متشابه 2907 - پر آب - مملو 2908 - پهلو زننده 2909 - خشك و جامد 2910 - آفريد 2911 - طبقات 2912 - به هم پيوسته 2913 - با فرمان خداوند نگاه داشته شد 2914 - بر مرز خود پا بر جا ماند 2915 - در اينجا منظور دريا و اقيانوس است 2916 - پر آب‌ترين نقطه دريا 2917 - اقيانوس 2918 - آفريد 2919 - سنگهاى سخت آن 2920 - جمع « نشوز » برآمدگيها 2921 - جمع « متن » - قسمت بلند و سخت زمين 2922 - جمع « طود » كوههاى عظيم و به هم پيوسته 2923 - كوههائى كه ريشه‌هايش در زمين فرو رفته 2924 - آنها كه در زمين متمركز شده‌اند 2925 - كوهها را از زمينهاى هموار جدا ساخت 2926 - فرو برد 2927 - نشانه‌هائى كه بر سر راه مى - گذارند 2928 - جمع « قلة » 2929 - قسمتهاى اصلى و مرتفع زمين 2930 - آن را پا برجا قرار داد 2931 - لرزان و متزلزل مىشود 2932 - در هوا پيش مىرود 2933 - جارى نمىشود 2934 - رفت و آمد مىكند 2935 - جمع « ذارقة » اشك ريز 2936 - مشابهت 2937 - نمىپوشاند 2938 - پيوند داد 2939 - گسسته‌ها - مفاسد 2940 - به وسيله او مسلط شد 2941 - زمين سخت 2942 - منتقل ساخت 2943 - زناكار 2944 - در او نصيب و بهره‌اى نداشت 2945 - جمع « عصمة » وسيلهء نگاهدارى - اخلاص 2946 - كفايت