الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

647

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

2728 - مدح و ستايش به يكديگر قرض مىدهند 2729 - اصرار مىورزند 2730 - ملامت كنند 2731 - رواج مىدهند 2732 - جمع « علق » چيز گرانبها 2733 - حق و باطل را بهم مىآميزند 2734 - تنگ 2735 - گروه 2736 - نيش 2737 - جمع « مقلة » مجموعه سياهى و سفيدى چشم 2738 - همتها 2739 - كهنه - مندرس 2740 - آشكار ساخت 2741 - اعتدال - ميانه‌روى 2742 - از او درخواست پيروزى كنيد 2743 - از او درخواست موفقيت كنيد 2744 - از او درخواست عطا و بخشش كنيد 2745 - نقصى بر او وارد نمىكند 2746 - عطيه - بخشش 2747 - او را متمايل نمىسازد 2748 - او را غافل نمىكند 2749 - او را مستور نمىدارد 2750 - جزا مىدهد 2751 - نيافريده 2752 - تفكر - چاره‌جوئى 2753 - ملامت بخاطر خستگى 2754 - افسار 2755 - زندگى نيكان 2756 - جمع « كن » مخفيگاه - پناهگاه 2757 - زندگانى آرام بخش 2758 - قلعه‌ها 2759 - حفظ 2760 - جمع « صرمه » گله‌اى از شتر - بيش از 10 2761 - جمع « عشرا » شتر باردار ده ماهه 2762 - جمع « اشم » بلند مرتبه 2763 - جمع « شامخ » بلند مقام 2764 - جمع « اصم » توپر 2765 - جمع « راسخ » ثابت 2766 - سفت 2767 - سراب 2768 - مضطرب 2769 - محل معهودش