الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
624
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )
1754 - بدون تنفس نمىآشامد 1755 - گودالى كه آب در آن جمع مىشود 1756 - جمع « عائده » بچه شتر و حيوانات ديگر و مطافيل جمع « مطفل » حيوان بچهدار 1757 - فساد در ميان مردم رواج دادند 1758 - از آنها خواستار بازگشت شدم 1759 - جنك 1760 - نعمت را انكار كردند 1761 - دندانهاى آسياى آخر 1762 - جمع خلف نوك پستان 1763 - قطعههاى طلا و نقره 1764 - جستجو كرد 1765 - كوفه 1766 - شتر بد خو 1767 - دهانش گشوده 1768 - شما را پراكنده مىسازد 1769 - آنچه از عقل آنها پنهان شده 1770 - آسان جلوه مىدهد 1771 - شمشير در آن كشيده شود 1772 - آنها را پاك قرار داده 1773 - سخن خطا مىرود 1774 - بدهكار 1775 - خويشتندارى كند 1776 - بالاى سر شما است 1777 - تقرب - نزديكى 1778 - جمع « سنة » قحطى 1779 - صعب و مشكل 1780 - ما را ملجأ ساخته 1781 - سالهاى قحطى 1782 - پيوسته شد 1783 - جمع واجم پر غصه 1784 - پر گياه و پر باران 1785 - سرزمينهاى صاف بدون كوه و جنگل 1786 - قسمتهاى گودى زمين 1787 - برك مىآورد 1788 - از حالاتشان آگاهى يافته 1789 - كيفر 1790 - متعفن 1791 - با آن انس گرفته 1792 - ملكات نفسانيش 1793 - اهميت نمىدهد 1794 - اموال دنياى فانى 1795 - تيراندازى مىكند 1796 - كهنه مىشود 1797 - راه آشكار