الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

549

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

خبر دستگيرى و اذيت به عثمان ابن حنيف را به « حكيم ابن جبله » دادند او با سيصد نفر از طائفه « عبد القيس » به جنك طلحه و زبير آمدند ، آنها عايشه را بر شتر سوار كردند و به جنك پرداختند . اين جنك را جنك « جمل اصغر » و جنك با امام ( ع ) را جنك « جمل اكبر » مىنامند ، در اين نبرد جمل اصغر پيروزى از آن طلحه و زبير بود « حكيم ابن جبله » با سه برادرش و اصحابش كشته شدند . پس از قرار گرفتن بصره در اختيار طلحه و زبير نزاع بين آنها در گرفت كه كدام يك براى مردم نماز بخوانند ، هر يك از اين ناراحت بود كه اگر به ديگرى اقتدا كند خود به خود تسليم او شده ، و او را رئيس قرار داده است ، عايشه بين آنها اصلاح داد ، بدين نحو كه يك روز عبد اللّه پسر زبير و يك روز محمد پسر طلحه نماز بخواند . بيت المال بصره را تصرف كردند و گفتند ما از بصريان به اين مال سزاوارتريم و تمام اموال را براى خود برداشتند اما امام ( ع ) پس از پيروزى همه آنها را دوباره به بيت المال برگردانيد . ( اقتباس از شرح ابن ابى الحديد ج 9 ص 305 - 323 ) اما جمله فقتلوا طائفة صبرا : منظور از قتل صبر طبق آنچه از كتاب جواهر نقل شده اين است كه دست و پاى كسى را به بندند و او را بكشند و طبق آنچه در قاموس آمده اين است كه شخص را به بندند و يا نگه دارند و آن قدر تير و يا سنك به او بزنند تا بميرد . ( شرح نهج البلاغه خوئى ج 10 ص 134 ) و شايد از اين جهت صبر گفته مىشود كه شخص در چنين حالى به هيچ وجه نمىتواند از خود دفاع كند .