جلد 1 صفحه 299 . و مسعودى در « مروج الذهب » 1 مسعودى - مروج الذهب - جلد 2 صفحه 436 جلد 2 صفحه 436 ، و در كتاب « اثبات الوصية » 1 مسعودى - اثبات الوصية - صفحه 103 صفحه 103 و « ابن عساكر » در تاريخ 1 ابن عساكر - تاريخ - 122 ورقه 211 ( خطى موجود در كتابخانه آية اللّه حكيم در نجف اشرف ) خود 122 ورقه 211 ( خطى موجود در كتابخانه آية اللّه حكيم در نجف اشرف ) آن را نقل كرده‌اند . ( مصادر نهج البلاغه و اسانيده 2 - مصادر نهج البلاغه و اسانيده - صفحه 247 تا 249 جلد 3 صفحه 247 - 249 جلد 3 ) « كلينى » در كتاب « اصول كافى » 1 كلينى - اصول كافى - آورده است : هنگامى كه امام ( ع ) ضربت خورد به او گفتند وصيت كن امام ( ع ) سخن مورد بحث را فرمود . ( مستدرك و مدارك نهج البلاغه 2 - مستدرك و مدارك نهج البلاغه - ص 251 ص 251 ) ( 285 . ) هيهات علم مخزون . . . با اين جمله امام اشاره به اين معنى مىكند كه زمان مرگ را به طور تفصيل نمىتوان دانست و زمان وقوع آن را به طور مسلم تنها خداوند جهان مىداند و اين منافات ندارد كه اولياء خدا به طور اجمال از چگونگى آن مطلع باشند ( سابقا نيز به طور مشروح در اين باره سخن گفتيم ) « ابن ابى الحديد » مىگويد : مراد از « كم اطردت الايام » اين است كه از پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم بسيار در مورد اين غيب مىپرسيدم ، ولى او جز به طور اجمال به من پاسخ نداد و خداوند اجازهء علم تفصيلى آن را صادر نفرمود . ( 286 . ) « غدا ترون ايامى . . . » امام ( ع ) با اين جمله اشاره مىكند گر چه قدر مرا ندانستيد ، و از دستوراتم پيروى نكرديد و ارزش اين عدالت همه جانبه را درك نكرديد ، ولى بعد از من ، و رو برو شدن با يك حاكم ستمگر ، قدرم را خواهيد دانست ولى آن وقت دير شده است !