حال فرزندان انسان در عالم جنين ، و كارهائى كه انسان در آينده انجام و محلى كه در آنجا از دنيا مىرود ) مخصوص ذات پروردگار است و هيچكس به آن دسترسى ندارد . در حالى كه در روايات فراوانى مىخوانيم كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم يا امامان ( ع ) از اين گونه امور پيشگوئى مىكردند در مورد جمع اين روايات ممكن است ابتدا چنين به نظر برسد كه اين دو دسته روايات با هم اختلاف دارند ، ولى با توجه به يك نكته روشن مىشود كه با هم تضادى ندارند و آن اين كه : آنچه خدا مىداند و غير او نمىداند جزئيات اين امور پنجگانه است و آنچه ديگران از آن مىتوانند به تعليم الهى با خبر بشوند تنها كليات و گوشه‌اى از اينها است و به تعبير ديگر يكى اشاره به علم تفصيلى و ديگرى به علم اجمالى است مثلا ممكن است يك روز دستگاهى پيدا شود كه به وسيله آن بتوان جنسيت بچه را در عالم جنين شناخت كه آيا پسر است يا دختر ؟ ولى مسلما تمام استعدادهاى جسمانى و روحى و ذوق و سليقه و خصوصيات ديگر او را جز خدا نمىداند ( دقت كنيد ) 4 - شريف رضى مىگويد : اين سخن امام ( ع ) اشاره به صاحب زنج است . آن طور كه مسعودى در « مروج الذهب » مىنويسد : صاحب زنج كه خود را على بن محمد بن احمد بن عيسى بن زيد بن على بن الحسين « 1 » بن على بن ابي طالب مىخواند در سال دويست و پنجاه و پنج هجرى در زمان خلافت « مهتدى » عباسى قيام كرد . وى اهل يكى از قريه‌هاى اطراف رى به نام « ورزنين » و معتقد به عقائد « ازارقه » كه فرقه‌اى از خوارج هستند بوده است زيرا كشتن زنان ، كودكان و افراد بىگناه كه به دست او انجام شد گواه اين عقيده

--> ( 1 ) - البته در مروج الذهب على بن حسن آمده ولى مسلما اشتباه است لذا على بن الحسين نوشته‌ايم .