دعاء - 215 از دعاهاى امام عليه السلام كه همواره خداى را با آن مىخوانده ستايش ويژهء خداوندى است كه مرا بيمار نساخته ، و مرگم را فرا نرسانده است ، به بيماريهاى بد منظر و برص دچار نگردانده ، و به كيفر بدترين اعمالم نرسانده ، و مرا بلا عقب قرار نداده است ، مرتد از دين و منكر پروردگارم ننموده ، چنانم نساخته كه از ايمانم وحشت داشته باشم و نيز ديوانه‌ام نكرده ، و به كيفر و عذاب ملتهاى پيشين گرفتارم ننموده است . شب را به روز آوردم در حالى كه بنده‌اى مملوكم ، و در حالى كه به نفس خود ستم نموده‌ام . ( خداوندا ! ) حجت تو بر من تمام و من حجت و دليلى در برابر تو ندارم . جز آنچه تو مىبخشى نمىتوانم چيزى تهيه كنم و جز اين كه تو مرا نگه ميدارى من قدرت ندارم خويش را از چيزى حفظ كنم . پروردگارا ! به تو پناه مىبرم ، نكند بى نيازئى كه به من بخشيده‌اى سلب گردد و نيازمند گردم ، و در هدايتت گمراه شوم ، در سايه حكومتت بر من ستم شود و با وجود اين كه همه چيز در دست تو است مقهور و مغلوب گردم خداوندا ! نخستين نعمت گرانبها از نعمتهاى خويش را كه از من مىگيرى جانم قرار ده ! و نخستين وديعه‌اى كه از من باز مىستانى نعمت جانم از ميان همهء نعمتها ، گردان ! ( و تا آخر عمر ساير نعمتها را بر من ارزانى دار ) الها ! از اين به تو پناه مىبريم كه از گفتارت روى گردانيم ! ، يا به كناره گيرى از آئينت فريفته شويم ! و يا اين كه هوا و هوسهاى سركش دل - نه هدايت تو - بر ما چيره گردد ! خطبه - 216 از خطبه‌هاى امام ( ع ) كه در « صفين » ايراد فرمود . 401 اما بعد ! خداوند ، براى من ، بر شما ، به واسطه سر پرستى امورتان حقى قرار داده ، و در مقابل ، براى شما همانند آن حقى بر گردن من گذاشته است بنا بر اين دائرهء حق در توصيف و در مرحلهء سخن از هر چيز وسيعتر است