و عمدا به پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم دروغ مىبندد . اگر مردم مىدانستند كه اين شخص منافق و دروغگو است از او قبول نمىكردند و تصديقش نمىنمودند ( اما چون از واقعيت او آگاه نيستند ) مىگويند : وى از صحابهء رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم است ، پيامبر را ديده از او حديث شنيده و مطالب را از او دريافت كرده است به همين دليل به گفته‌اش ترتيب اثر مىدهند . در حالى كه خداوند شما را از وضع منافقان آن چنان كه بايد آگاه ساخته و چنان كه لازم بوده اوصاف آنان را براى شما بر شمرده است ( اين منافقان ) پس از پيامبر ( ص ) به پيشوايان گمراه ، و داعيان دوزخ با دروغ و بهتان تقرب جستند ، پيشوايان گمراه نيز به اينها ولايت و رياست بخشيدند ، و آنان را حاكم ساختند و به گردن مردم سوار نمودند ، و به وسيله اينها به خوردن دنيا مشغول شدند ، مردم هم معمولا همراه سلاطين و دنيا هستند ، مگر كسى كه خداوند او را محفوظ دارد . اين يكى از آن چهار گروه . 2 - اشتباه كاران دوم كسى است كه از رسول خدا ( ص ) چيزى شنيده ، اما آن را درست حفظ نكرده ، بلكه در آن اشتباه نموده است ولى عمدا به آن حضرت دروغ نبسته ، آنچه در اختيار دارد روايت مىكند و به آن عمل مىنمايد و مىگويد : من از پيامبر آن را شنيده‌ام ، اگر مسلمانان مىدانستند اشتباه كرده از او نمىپذيرفتند ، خودش هم اگر توجه پيدا مىكرد كه در آن اشتباه واقع شده آن را رها مىساخت و مورد عمل قرار نمىداد . 3 - اهل شبهه سوم كسى است كه شنيده پيامبر به چيزى امر فرموده ، در حالى كه ( اين امر موقت بوده و ) بعدا پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم از آن نهى نموده و او نهى آن حضرت را نشنيده است و يا اين كه نهى رسول خدا ( ص ) را شنيده . . .