كلام - 206 از سخنان امام ( ع ) اين سخن را هنگامى فرمود كه شنيد عده‌اى از اصحابش شاميان را در « صفين » دشنام مىدادند . 389 من خوش ندارم كه شما دشنام دهنده باشيد ! اما اگر كردارشان را يادآور مىشديد ، و گمراهيها و كارهاى ناشايسته ) آنان را بر مىشمرديد به راست نزديكتر و معذورتر بود ، ( شما بايد به جاى دشنام به آنها مىگفتيد : بار پروردگارا ! خون ما و آنها را حفظ كن ! ، بين ما و آنها را اصلاح نما ! و آنان را از گمراهى به راه راست هدايت فرما ! تا آنان كه جاهلند حق را بشناسند ، و كسانى كه ستيزگى و دشمنى با حق مىكنند دست بردارند و باز گردند . كلام - 207 از سخنان امام ( ع ) اين سخن را امام ( ع ) هنگامى فرمود كه در بعضى از روزهاى جنگ « صفين » مشاهده كرد فرزندش امام حسن ( ع ) به سوى نبرد به سرعت در حركت است . 390 اين جوان را به شدت بگيريد و نگاهش داريد ، تا ( مرگ او ) مرا درهم نكوبد . من در مرگ اين دو حسن و حسين ( ع ) بخل مىورزم ، نكند با مرگ آنها نسل رسول خدا ( ص ) قطع گردد ! سيد رضى مىفرمايد : جمله « املكوا عنى هذا الغلام » : در مرحلهء اعلاى سخن و از فصيحترين جمله‌هاست كلام - 208 از سخنان امام عليه السّلام اين سخن را امام عليه السّلام به هنگام اضطراب و شورش اصحابش در مورد حكومت فرموده است : 392 اى مردم ! همواره وضع من و شما آن طور بود كه من دوست مىداشتم . تا آن گاه كه نبرد شما را خسته و درهم كوفته ساخت .