كه از اين دنيا كه خانه شما نيست ( به سراى آخرت مىشتابيد ) فرمان كوچ كردن به شما داده شده و مامور به تهيه زاد و توشه از اين سرا گشته‌ايد . آگاه باشيد ! اين پوست نازك تن طاقت آتش دوزخ را ندارد ، بنا بر اين به خويشتن رحم كنيد . اين حقيقت را در مصائب دنيا آزموده‌ايد : آيا ناراحتى يكى از خودتان را در اثر « خارى » كه به بدنش فرو مىرود و زمين خوردنى كه مختصرى او را مجروح مىسازد يا ريگهاى داغ بيابان او را رنج مىدهد ديده‌ايد ؟ پس چگونه است آن گاه كه در ميان دو طبقه آتش در كنار سنگهاى گداخته ، و قرين شيطان قرار گيرد ؟ ! آيا مىدانيد آن گاه كه مالك ( دوزخ ) بر آتش غصب كند آتشها بر روى هم مىغلطند و يكديگر را مىكوبند ؟ ( و شعله‌ها در درون هم فرو مىروند ) و آن گاه كه آتش را زجر نمايد ناله كنان در ميان درهاى جهنم از اين طرف به آن طرف شعله مىكشند ! اى پير بزرگسال ! كه پيرى در وجودت رخنه كرده چگونه خواهى بود آن گاه كه طوقهاى آتش به گردنها انداخته شود و غلهاى جامعه به دست و گردن افتد ؟ چنان كه گوشت دستها را مىخورد زنهار ! زنهار ! اى بندگان خدا ! خدا را به ياد آوريد در حال تندرستى پيش از آنكه بيمار شويد ، و در حال وسعت پيش از آنكه در تنگناى زندگى قرار گيريد ( شما در گرو اعمال خود هستيد پس ) در راه آزادى خويش پيش از آنكه درهاى آزادى بر روى شما بسته شود سعى و كوشش كنيد در دل شب چشمها را بيدار داريد ، و شكمها را لاغر ، و قدمها را به كار ، اندازيد و اموال را انفاق كنيد . از جسم و تن خويشتن بگيريد و بر روان و جان خود بيفزائيد در اين كار بخل نورزيد كه خداوند فرموده است : « اگر خدا را يارى كنيد او شما را نصرت مىدهد و قدمهايتان را ثابت نگه ميدارد » « 1 » و نيز فرموده است : « كيست كه به خداوند قرض دهد ؟ تا خداوند به او چند برابر عطا كند و براى او پاداش بىعيب و نقصى قرار دهد » « 2 » ( اما بدانيد )

--> ( 1 ) - محمد - 7 ( 2 ) - بقره - 245