كلام - 177 از سخنان امام ( ع ) در مورد حكمين نظر و راى جمعيت شما بر اين قرار گرفت كه دو نفر را انتخاب كنند ( تا بين ما و معاويه حكم باشند ) و ما از آن دو ( ابو موسى و عمرو عاص ) پيمان گرفتيم كه در برابر قرآن خاضع باشند و از آن تجاوز نكنند ، زبان آنها با قرآن و قلوبشان پيرو آن باشد . اما آنها از قرآن روى باز گرداندند ، و با اين كه حق را آشكارا مىديدند آن را ترك گفتند ، جور و ستم خواستهء دلشان بود ، و اعوجاج و كژى طرز فكرشان . ولى ما پيش از آنكه آنها اين رأى بد را بدهند و اين حكم جائرانه را صادر كنند با آنها شرط كرده بوديم كه به عدل حكم كنند و به حق عمل نمايند ، بنا بر اين هنگامى كه اين دو نفر از راه حق منحرف گردند و حكم غير صحيحى يعنى عكس حكم خداوند را صادر كنند ، حجت در اختيار ما و براى ماست ( بنا بر اين نظر آنها براى ما هيچ اثرى ندارد زيرا آنها با شرط مخالفت كردند ) خطبه - 178 از سخنان امام ( ع ) كه در مورد گواهى به وحدانيت خداوند و بر رسالت رسول خدا ( ص ) و تقوا ايراد فرموده است . و گفته شده كه اين خطبه را پس از قتل عثمان در آغاز خلافتش ايراد كرده است ( 347 . ) خدا و پيامبرش هيچ كارى وى را به خود مشغول نمىسازد ، و گذشت زمان در او دگرگونى ايجاد نمىكند ، و مكانى وى را در بر نمىگيرد ، هيچ زبانى قدرت توصيفش را ندارد . نه تعداد فراوان قطرات آبها و نه ستارگان آسمان ، نه ذرات خاك همراه گرد بادها در هوا ، و نه حركات مورچگان بر سنگهاى سخت و نه استراحتگاه مورچه‌هاى ريز در شبهاى تار ، هيچكدام از اينها از او مخفى و پنهان نيست او به خوبى از محل سقوط برگها و حركات مخفيانه چشمها آگاه است .