دعوت به پيكار با دشمن كجايند آنها كه در برابر حوادث سخت همچون سپرند ؟ و كجايند آن مردان غيورى كه به هنگام نزول مشكلات به پاسدارى ( از عقيده و آب و خاكشان ) مىپردازند ، ننگ و عار در پشت سر شماست ، و بهشت در پيش رويتان ! ( تا كدامين را انتخاب كنيد ! ) خطبه - 172 از خطبه‌هاى امام ( ع ) ( 331 . ) ستايش خداوند ستايش ويژه خداوندى است كه هيچ آسمانى مانع آگاهى وى از آسمان ديگر ، و هيچ زمينى حائل بين او و سرزمين ديگرى نمىگردد . قسمت ديگر از اين خطبه است روز شورا كسى به من گفت : اى فرزند ابو طالب تو نسبت به اين امر ( خلافت ) حريص مىباشى ، در پاسخش گفتم : به خدا سوگند شما با اين كه از ( پيامبر ) دورتريد حريصتر هستيد ، ( اما ) من شايسته و نزديكترم من تنها حق خويش را مطالبه ميكنم و شما بين من و آن حائل مىگرديد ، و دست رد به سينه‌ام مىگذاريد ، و آن گاه كه در جمع حاضران اقامهء دليل نمودم مبهوت و سرگردان ماند ، نمىدانست در پاسخم چه بگويد ؟ ! شكايت از قريش بار خداوندا ! من در برابر قريش و كسانى كه به كمك آنان برخاسته‌اند از تو استعانت مىجويم و شكايت را پيش تو مىآورم آنها پيوند خويشاوندى مرا قطع كرده‌اند ، و مقام و منزلت عظيم مرا كوچك شمردند ، و در غصب حق ، و مبارزهء با من هماهنك شدند ( 332 . ) ( به اين هم اكتفاء نكردند ) بلكه گفتند : « بعضى از حقوق را بايد گرفت و پاره‌اى را بايد رها كرد » ( و اين از حقوقى است كه بايد رها سازى ) !