شبهائى كه ماه درخشان بر آن مىتابد ، و خورشيد نورانى در طلوع و غروب بر آن مىگذرد ، ( 314 . ) و تغيير و دگرگونى زمانها و زندگانيها ، يعنى آمد و شد شب و روز ، هيچكدام از او مخفى نيست ( و از همه به خوبى آگاه است ، آرى پيش از نهايت و سر رسيد هر چيز و قبل از احصاء و شمارش ، از آنها اطلاع داشته است . پروردگار بزرك از آنچه « مشبه و مجسمه » ( آنها كه براى او جسم يا شبيه قائلند ) اجسام از قبيل اندازه و ابعاد ، قرار داشتن در مسكن و جايگزيدن در ماوا براى او قائلند برتر و بالاتر است ، بنا بر اين حد و اندازه ، مخصوص مخلوقات و براى غير خداوند تعيين شده . ابداع مخلوقات مخلوقات را از مواردى كه ازلى و ابدى باشند نيافريده ، بلكه آنها را از عدم بوجود آورد و برايشان حدى تعيين فرمود ، و آنها را به نيكوترين وجه صورتگرى كرد . هيچ چيز در برابر قدرتش ياراى مقاومت ندارد ، و از اطاعت و عبادت موجودات بهره‌اى نمىگيرد ، علم او بمردگان پيشين همچون علمش به زندگان موجود است ، آگاهيش به آنچه در آسمانهاى بالا است ، همانند دانشش به آن چه در طبقات پائين زمين است مىباشد . قسمت ديگرى از اين خطبه است اى مخلوقى كه با اندام متناسب و در محيط محفوظى آفريده شده‌اى : در تاريكىهاى رحم و در پرده‌هاى تو در تو ، آفرينشت از عصاره‌ى گل آغاز شد ، و در جايگاه آرام قرار داده شدى تا زمانى مشخص و سر آمدى معين ، در آن هنگام كه چنين بودى و در رحم مادرت حركت مىكردى ، نه قدرت پاسخگوئى داشتى و نه صدائى مىشنيدى . سپس از اين جايگاه به محيطى كه آن را مشاهده نكرده بودى و راه بدست آوردن منافعش را نمىشناختى فرستاده شدى . . .