( و همان گونه كه مردم را در ترس و وحشت و زير بار شكنجه مىگذاردند ) از درون وحشت و از برون شمشير را بر آنها مسلط خواهد كرد ، اين گروه مركب‌هاى معاصى و شتران باركش گناهانند . سوگند ياد ميكنم ! بازهم سوگند مىخورم ، كه پس از من « بنى اميه » خلافت را همچون اخلاط سر و سينه به ناچار بايد بيرون اندازند و تا آن دم كه شب و روز برقرار است طعم آن را نخواهند چشيد و هرگز از آن بهره نخواهند گرفت ( و همواره در برابر سيل اعتراض و مخالفت ناراحت خواهند بود ) خطبه - 159 از خطبه‌هاى امام ( ع ) در اين خطبه از روش نيك خود با رعايا سخن گفته است : من برايتان همسايه نيكى بودم ، و با كوشش و تلاش در پشت سر ، نيز به پاسدارى از شما پرداختم ، از بند ذلت و حلقه‌هاى زنجير ستم و خوارى آزادتان ساختم اين سپاس فراوان من است در برابر نيكى كمى كه شما انجام داده‌ايد ( و نسبت به گروهى ديگر از شما ) از منكرات فراوانى كه انجام مىدهند كه چشم مشاهده مىكند و بدن آن را لمس مىنمايد چشم پوشى و اغماض كردم ( زيرا رهبر بايد نسبت بنيكان نيكى كند و از گناه فريبخوردگان صرفنظر نمايد شايد به خود آيند و باز گردند ) ( 302 . ) خطبه - 160 از خطبه‌هاى امام ( ع ) كه در مورد عظمت خداوند ايراد فرموده است ( 303 . ) فرمانش قضا و حكمت است و رضايش امان و رحمت ، با علم داورى مىكند و با حكم مىبخشايد . ستايش خداوند پروردگارا ! ستايش مخصوص تو است بر آنچه مىگيرى و بر آنچه عطا ميكنى ، و بر بهبودى و عافيتى كه مىدهى و بر آزمايش كه مىنمائى . . .