و به آنچه در تاريكى شب براى ادامه زندگى فراهم ساخته قناعت مىكنند ، منزه است خداوندى كه شب را براى آنها روز و موقع بدست آوردن معاش ، و روز را هنگام راحتى و آرامش قرار داد . از گوشتها براى آنها بالهائى آفريد تا بدان وسيله به هنگام نياز پرواز كنند ، اين بالها گوئى لاله‌هاى گوشند ولى بالهاى بدون پر و بدون نىهائى در ميان آن ! اما مواضع رگها به روشنى پيدا است . دو بال دارند نه آن قدر نازك كه بشكنند و نه آن قدر ضخيم كه سنگينى كنند ! ( عجيب اين كه ) آنها مىپرند در حالى كه جوجه‌هايشان به آنها چسبيده و به مادرانشان پناه جسته‌اند . هر زمان مادران بنشينند همراه آنانند ، و هر گاه به پرواز آيند با آنان در حركتند ، و تا آن دم كه پر و بال و اعضاى پيكر اين جوجه‌ها محكم نگردد از آنها جدا نمىشوند . و تا آن دم كه بالهايشان قدرت حمل آنها را نداشته و راه و رسم زندگى و مصالح خويش را نشناسند جدا نمىگردند منزه است آفريدگار تمام اشياء كه در آفرينش آنها كسى از او سبقت نگرفته است . كلام 156 از سخنان امام ( ع ) و در آن اهل بصره را مخاطب ساخته و از پيشامدهاى آينده آنها را آگاه نموده است ( 298 . ) آن كس كه مىتواند خويشتن را وقف بر اطاعت پروردگار سازد ، بايد چنين كند ، اگر از دستور من پيروى كنيد من به خواست خدا شما را به سوى بهشت خواهم برد هر چند كه راه بهشت پر مشقت و تلخيهائى كه به همراه دارد ( اما فلان زن عايشه ) خيالات و افكار زنانه دامنش را گرفت و كينه‌اى كه در سينهء خود پنهان مىداشت همچون بوته آهنگران كه آهن در آن ذوب گردد به غليان آمد ، اگر او را دعوت مىكردند كه مانند همين كار را در بارهء غير من انجام دهد ، نمىكرد . با اين حال ( در نظر من ) همان احترام نخستينش برقرار و حسابش با خدا است ! .