و چهره واقعى امر نا پيدا مىماند . حكمت و دانش فروكش مىكند ، ستمگران بسخن مىآيند ( و زمام را بدست مىگيرند ) باديه نشينان را با پيش در آمدش درهم كوبيد و با سينه و سخت‌ترين نيرويش آنها را له مىسازد ، تنهايان و پيادگان در غبار آن گم ميشوند ، و سواران در ميان راهش نابود گردند ، با تلخى و سر سختى وارد شود و خونهاى تازه و خالص را مىدوشد ! . نشانه‌هاى دين را خراب مىكند ، و يقين را از بين مىبرد ، افراد زيرك و عاقل از آن به گريزند ، و افراد پليد در تدبير آن بكوشند ، آن فتنه بسيار پر رعد و برق است و پر مشقت ، در آن پيوند خويشاوندى قطع گردد و از اسلام جدائى حاصل شود . آن چنان شديد است كه تندرستانش بيمار و كوچ كنندگانش مقيمند ! قسمت ديگرى از اين خطبه است در ميان آنها كشته‌اى هست كه خونش بهدر رفته ، و افراد ترسانى كه طالب امانند ، با سوگندها آنها را فريب مىدهند ، و با تظاهر به ايمان آنها را گول مىزنند ، سعى كنيد شما پرچم فتنه‌ها و نشانه بدعت‌ها نباشيد ، آن چه را كه پيوند جماعت گره خورده ، و اركان اطاعت بر آن نباشد رها مسازيد ، مظلوم بر خداوند وارد شويد بهتر از آن است كه ظالم بر او وارد شويد ( نه تن به ستم بدهيد و نه ستم كنيد و اگر ناچار شويد ستم بكشيد بهتر از آن است كه ستم كنيد ) از گام نهادن به راههاى شيطان و سرزمين‌هاى ستم بپرهيزيد ، و لقمه حرام وارد شكم خويش نسازيد زيرا شما زير نظر كسى هستيد كه گناه را بر شما تحريم ، و راههاى طاعت را براى شما آسان ساخته است . خطبه - 152 از خطبه‌هاى امام ( ع ) كه در بارهء صفات خداوند و اوصاف پيشوايان دين ايراد فرموده ( 290 . ) ستايش مخصوص خداوندى است كه آفرينش مخلوقش دليل وجود او است ، و حادث بودن آنها دليل ازليت وى ، . . . ( 291 . )