و آن ديگر « اصبغ بن نباته » مجاشعى است كه از افراد ويژهء و مخصوص امير مؤمنان بوده و عهد نامهء « مالك اشتر » و « وصيت امام به محمد حنفية » را نقل كرده است . و اين « شريح قاضى » و « كميل بن زياد » و « نوف بكالى » و « ضرار بن ضمرهء ضبائى » هستند كه قسمتى از سخنان آن حضرت را شنيده و حفظ كرده و همانطور كه شنيده‌اند براى مردم نقل كرده‌اند . « جاحظ » كه پس از شريف رضى ره مىزيسته مىگويد : « خطبه‌هاى على ( ع ) مدون و محفوظ و مشهور بوده است . « 3 » و « ابن واضح » در « مشاكلة الناس لزمانهم » صفحه 15 مىگويد : « مردم از امام على ( ع ) خطبه‌هائى حفظ كرده‌اند . . . . او چهارصد خطبه خوانده و مردم آنها را حفظ نموده و همانها است كه بين مردم رائج است و در سخنرانيها از آنها استفاده مىكنند » . « مسعودى » در كتاب « مروج الذهب » جلد 2 صفحه 431 در باره خطبه‌هاى امام ( ع ) مىگويد : « و الذى حفظ الناس من خطبه فى سائر مقاماته أربعمائة و نيف و ثمانون خطبة » : چهار صد و هشتاد و چند خطبه را مردم از خطبه‌هاى امام ( ع ) حفظ كرده‌اند . « سبط بن جوزى » در « تذكرة الخواص » صفحه 128 مىگويد : « سيد مرتضى گفته است : چهار صد خطبه از خطبه‌هاى امام به دست من رسيده است » : و « قطب راوندى » يادآور مىشود :

--> ( 3 ) - البيان و التبيين جلد 1 صفحه 83