است . » « 1 » امتياز پنجم كه امتياز بزرگى است ، آن است كه حسين ( ع ) عشق و فداكارى و گذشت در راه خدا را عملًا معنى كرد ، و بايد گفت اگر كار امام حسين در روز عاشورا نبود ، بسيارى از مفاهيم و لغات را نمىشد معنى كرد . حسين در روز عاشورا مىگويد : اللَّهُم‌َّانْتَ ثِقَتِي فِي كُلِّ كَرْبٍ وَانْتَ رَجَائِي فِي كُل‌ِّشِدّةٍ وَانْتَ لِي فِي كُل‌ِّامْرٍ نَزَلَ بِي ثِقَةٌ وَعُدَّةٌ ، كَمْ مِن‌ْهَمِّ يَضْعُفُ فِيِه الْفُؤَادُ وَتَقِل‌ُّفِيهِ الْحِيلَةُ وَيَخْذُلُ فِيهِ الصَّدِيقُ وَ يَشْمَتُ فِيه‌ِالْعَدُوُّانْزَلْتُهُ بكَ وَشَكَوْتُهُ الَيْك‌َرَغْبَةً مِنّي الَيْكَ عَمَّن‌ْسِوَاكَ فَفَرَّجْتَه‌ُعَنّي وَ كَشَفْتَهُ فَانْتَ وَلِيُّ كُل‌ِّنِعْمَةٍوَصَاحِبُ كُل‌ِّحَسَنَةٍ وَمُنْتَهي كُل‌ِّرَغْبَةٍ . « 2 » اى خدا ! پناه من در هر غمى تو هستى و اميد من در هر سختى تو هستى . در هرچه بر من روى آورد ، تو پناه و يارى كنندهء من هستى . چه بسيار از غمهايى كه دل را به تپش در مىآورد و چاره را كم مىكند و رفيق را درمانده و دشمن را خوشنود مىكند ، به تو واگذار نمودم و شكايت آن را به تو كردم براى رغبتى كه فقط به تو داشتم نه به غير تو ، و تو آن غم را دفع كردى . پس تو صاحب هر نعمت و هر خوبى هستى و منتهاى هر آرزويى تويى . » او هر چه دارد ، در راه حق فدا مىكند ؛ مال ؛ عيال ؛ اصحاب ؛ اولاد و حتى طفل شيرخوار را ، و در گودال قتلگاه چنين مىگويد : ترَكْتُ الْخَلْقَ طُرّاً فِى هَوَاكا * وَايتَمْتُ الْعِيالَ لِكَى ارَاكَا وَلَوْ قَطَّعْتَنِى فِى الْحُبِّ ازباً * لَمَاحَن‌َّالْفُؤادُ الى سِوَاكَا « 2 » « اى خدا ! از همه‌كس ، از همه چيز در راه تو گذشتم و براى ملاقات تو

--> ( 1 ) - مناقب ابن شهر آشوب ج 4 ص 82 ( 2 ) - منتهى الامال ج 1 ( 2 ) - محدث قمى ( ره ) ابن اشعار را در ضمن مرثيه‌اى از مؤلف كتاب معراج المحبة ، در جلد 1 منتهى الامال نقل كرده است .