يعنى : « همانا كه بر دوستان خدا ترس و بيمى نيست . » و پيامبر گرامى ، مرتبهء عالى عبوديت را دارا بوده است . آن حضرت كه از گناه ، معصوم بود و از ارتكاب گناه ديگران رنج مىبرد ، از عبادت لذت مىبرد . آنقدر عبادت كرد كه پاهاى مباركش متورم شد . آنگاه سورهء طه نازل گرديد و از عبادت زياد منع گرديد . « 1 » 9 - از القاب ديگر آن بزرگوار ، مصطفى است ، و اين لقب ، افتخار بزرگى است براى امت اسلامى . چرا كه به معنى برگزيده است و خداوند متعال پيامبر را از ميان عالم هستى برگزيده است ، چرا بر نگزيند ؟ مگر او داراى ابعاد مختلف نبود ؟ مگر مقام جَمْعُ الْجمعى نداشت ؟ آنجا كه جاى رأفت ، رحمت ، عفو ، گذشت و فداكارى بود ، هيچ رئوفى و رحيمى مثل او ديده نشده است . وقتى كه د ختر حاتم طايى به دست مسلمانان اسير شد و به مدينه آمد ، مسلمان شد و پيامبرگرامى او را با افراد امينى نزد برادرش عدى بن حاتم فرستاد . عدى از گفته‌هاى خواهرش تصميم گرفت خدمت رسول اكرم برسد و از نزديك با اسلام آشنايى پيدا كند تا با بينش بيشترى مسلمان شود . مىگويد : با پيامبر به خانه مىرفتيم . زنى در ميان راه جلوى پيامبر را گرفت و سخن گفت . آن زن خيلى معطل كرد ، ولى پيامبرگرامى كلام او را قطع نكرد . عدى مىگويد : برهان اول براى رسالت او برايم روشن شد . چون به خانه رفتيم ، تشريفات وجود نداشت . فرش خانه را پوست گوسفند تشكيل مىداد و غذاى خانه نان‌جو و نمك بود . پس دليل دوم براى نبوت او ظاهر شد . كسى كه قدرت دارد ، پول دارد ، مكنت دارد ، مريد دارد و پيامبر نباشد ، سير و سلوك او با مردم و وضع

--> ( 1 ) - طه ، ما انْزَلْنا عَلَيكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى : « اى پيامبر ! ما قرآن را بر تو فرو نفرستاديم كه تا خود را به رنج و مشقت بيفكنى .