هستى ، كه همه بزرگ و در منتهاى كمال است . ابْن‌ِعَرَبى مىگويد : براى خداى متعال هزار اسم است ، براى رسول اكرم ( ص ) نيز هزار نام است ، و بهترين اسماء او محمد و محمود و احمد است . محمد به كسى مىگويند كه خصلتها و صفات كماليهء او فراوان است و هيچ‌كسى قبل از او ، محمد ناميده نشده است . اين اسم از عالم ملكوت براى او انتخاب شد ؛ زيرا همهء ملائكه ، همهء ملتها او را حمد و ستايش مىكرده و مىكنند و همه بر او درود مىفرستند . 3 - از القاب آن بزرگوار امتى است ؛ يعنى درس نخوانده ، چنانچه قرآن به آن اشاره دارد : وَمَاكُنْتَ تَتْلُوا مِنْ كِتاب‌ٍوَلَاتِخُطُّهُ بِيَمينِك‌َاذاًلّارْتَابَ الْمُبْطِلُونَ . « 1 » « قبل از رسالت ، نمىخواندى و نمىنوشتى - سواد الفبا نداشتى كه اگر مىتوانستى بخوانى و بنويسى ، ممكن بود شكى براى افراد مغرض پيش آيد . - و لكن بعد از آنكه سواد نداشتى و چنين قرآنى آوردى ، جاى شك براى احدى باقى نمانده است . » چنانچه در قبل گفته شد ، اين خود يكى از بزرگترين معجزات براى پيامبر گرامى ( ص ) است . كسى كه همه مىدانستند درس نخوانده است و سواد الفبا ندارد ، كتابى آورده كه داراى همهء علوم انسانى است ، با وصفى كه اين كتاب خود را كتاب هدايت معرفى مىكند . هدايت به معنى ارائه طريق و نشان دادن راه هدايت ، به معنى ايصال الىالْمَطْلوُب ، انسان را به مقصود و مطلب خود رساندن است . بدين جهت در بسيارى از آيات ، براهين فلسفى را به طور مختصر و رسا به كاربرده است . چه بسيار از آياتى كه چندين برهان در آن مندرج است . قرآن كتاب فقه نيست ؛ ولى قوانينى در بر دارد كه جامعهءبشريت در مقابل آن سر فرود

--> ( 1 ) - عنكبوت ، آيه 48 .