اعمال آنان قرارداده است ، و چون شاهد بايد در اين دنيا بر همه اشراف داشته باشد تا بتواند در روز قيامت شهادت دهد ، اگر در اين دنيا مسايل را نديده باشد ، معنى ندارد كه در آخرت شاهد باشد ؛ بنابراين بايد براى ائمهء طاهرين ، احاطهء وجودى بر عالم هستى باشد تا اطلاع و إشراف بر اعمال پيدا كنند . حتى بايد اين إشراف بر اسرار نيز وجود داشته باشد ، تا بتوانند روز اصطلاح ، ولايت تكوينى ناميده‌اند . » از اين جهت معنى آيهء شريفه چنين مىشود كه : « ائمهء طاهرين ، واسطهء فيض براى اين عالمند و پيامبر گرامى واسطهء فيض بر آنان . » و اين است معنى رواياتى كه رسول گرامى را عقل كل ، نور مطلق يا اول ما خلق‌الله ناميده است . بحث در اين‌باره مفصل است و اين نوشته اقتضاى چنين بحثى را ندارد . ما در كتاب « الْأِمامَةُ وَالْوِلايُةُ فيِ الْقُرْآنِ » بحث نسبتاًمفصلى در اين باره نموده‌ايم كه طالبين مىتوانند به آن كتاب مراجعه كنند . آنچه بايد گفت اين است كه بسيارى از آيات و روايات ، دلالت بر اين دارد كه ائمهء طاهرين ، واسطهء فيض اين عالم هستند و اين جهان به هر نعمتى كه مىرسد ، چه نعمتهاى ظاهرى نظير عقل ، سلامتى ، امنيت ، روزى ؛ و چه نعمتهاى باطنى و معنوى نظير علم ، قدرت ، اسلام و غيره ، به واسطهء آن بزرگواران است و آنان احاطهء على وجود بر جهان هستى دارند و پيامبر گرامى واسطهء فيض براى ائمهء طاهرين است و نعمتهاى ظاهرى و باطنى كه به آنان ارزانى مىشود ، به واسطهء آن بزرگوار است ، و اوسعهء وجودى على بر آنان دارد . اين است معنى آيهء شريفهء : « وَ كَذلِكَ جَعَلْنا كُمْ أمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَدَاءَعَلَي النّاس‌ِوَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهيداً » . و اين رواياتى كه از ائمّه اطْهار عَلَيهِ السَّلامُ آمده