و نبوت آن بزرگوار با اين كتاب ثابت مىشود . اوصياى آن بزرگوار به عنوان اولى الآمر در قرآن ، واجب الأطاعه معرفى شده‌اند و شخص رسول اكرم كه مبين قرآن شريف است ، مصداق اولى الأمر را تعيين نموده است . روايات بسيار زيادى در دست است كه رسول گرامى آنان را در دروازده نفر منحصر نموده است ، و در روايات زيادى از سنى و شيعه نامهاى آنان را ذكر كرده است . اين است دليل ما بر نبوت محمد بن عبدالله ( ع ) و امامت دوازده امام كه اول آنها اميرالمومنين ( ع ) است - و با نصب او در غدير خم به اتفاق سنى و شيعه ، دين اسلام كامل شد ، و آيهء الْيَوْمُ اكْمَلْت‌ُلَكُمْ دينَكُمْ نازل گرديد - و آخر آنان قائم آل محمد است كه وصف او در بيشتر از سيصد روايت از سنى و شيعه آمده است : بِه‌ِيَمْلَأ الله‌ُالْارضَ قِسْطاً وَعَدْلًا بَعْدَ مامُلِئَت‌ْظُلْماً وَجَوْراً « 1 » در خاتمه بايد متذكر شويم كه اگر دليل بر نبوت پيامبر ( ص ) معجزهء زندهء او قرآن باشد - كه چنين است - مىتوان بدون سقوط در اصطلاحات كلامى و فلسفى ، وجود صانع و وحدانيت او و صفات كمالى ، او را اثبات نمود : اللَّهُ لَاالهَ إلّا هُوَلَهُ الْأسْمَاءُالْحُسْني « 2 » زيرا خود قرآن دليل براين است كه حكيم و مدبر و عالم و قادر ، بلكه واجب الوجودى براين جهان هستى حاكم است به نام الله كه مستجمع جميع صفات كمال است . همچنين در قرآن ، معاد جسمانى نيز به وضوح اثبات مىشود ؛ زيرا قرآن ، آن معجزهء زنده ، بعد از تهذيب نفس بيش از هرچيز به معاد اهميت

--> ( 1 ) - « بوسيلهء او خداى تعالى زمين را پر از عدل و داد مىكند ، بعد از آنكه پر از ستم و بيداد شده باشد » . به اين مضمون احاديث زيادى از فريقين در كتاب منتخب الأثر گرد آورى شده است . ( 2 ) - طه ، آيهء 8