« اگر كسى بخواهد عزيز شود بدون اينكه عشيره اى داشته باشد ، بر دلها حكومت كند و با هيبت و حرمت باشد بدون اين كه سلطنت كند ، بايد لباس خوارى گناه را از تن بركند و لباس عزت بندگى الهى را بر تن نمايد . » « انَّ الَّذِيْنَ آمَنُوا وَ عَمُلو الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَنَ وُدّاً « 1 » » « آنان كه به خدا ايمان آوردند و نيكوكار شدند خداوند رحمان آنها را محبوب مىكند . » گذشت و خطا پوشى از ديگر صفاتى كه مرد و زن در كانون خانواده بايد داشته باشند ، گذشت و خطا پوشى است . اين خصلت نيكو در سيره ى ائمه ى معصومين و انبياى الهى ( عليهم السلام ) جلوه ى تام دارد . آن بزرگواران بسيار با گذشت و خطا پوشند . روزى شخصى از اهل شام به مدينه آمد ، چشمش به امام حسن ( عليه السلام ) افتاد ، او را نمى شناخت . وقتى از هويّت او پرسيد و او را شناخت تحت تاثير تبليغات سويى كه دشمنان اهل بيت عصمت پراكنده بودند حضرت را « قُربَةً الى اللهِ ! ! » دشنام گفت ، بعد از آنكه عقده ى دل خود را گشود و ناسزا و فحش بسيار داد ، امام حسن ( عليه السلام ) بدون اين كه خشمناك شوند و اظهار ناراحتى نمايند ، نگاهى پر مهر و عاطفه به آن مرد انداختند ، چند آيه قرآن را ، مبنى بر

--> ( 1 ) . سوره ى مريم ، آيه ى . 96