الشيخ محمد علي الگرامي القمي
97
مالكيت ها ( فارسى )
وعده غذاى سير نمىخورند . « 1 » چگونه مىتوان تجويز نمود كه در يك خانه در تهران بيش از دو ميليون تومان فقط قيمت مجسمهها باشد ! اين مسئله در سطح رهبريّت جامعه شكل حساسترى به خود مىگيرد ، رهبر بر هر جامعه دينى بايد دقت و حساسيت بيشترى به خرج دهد ، و وضع زندگىاش طورى باشد كه تجمّلات دنيا او را غافل و وضع مستضعفين را فراموش نكند تا ضعفا و اقشار فرو دست جامعه بدين گونه آرامش روحى كسب كنند . از نامهء على عيه السلام به فرماندارش در بصره ( عثمان بن حنيف ) معلوم مىشود كه اين دقت و حساسيت اختصاصى به رهبر كل جامعه ندارد و ديگر كارگزاران هم ، هر چند نه به حساّسيت رهبر ، بايد آن را مراعات كنند ، البته قدر مسلم حكم مزبور ، در رهبرى است كه قدرت ظاهرى هم در كف دارد ، نه آنها كه هر چند لياقت حكومت دارند ليكن حقشان غصب شده و همانند 25 سال سكوت ، امام على در انزواى از حكومت هستند ؟ ! البته اگر در شرايط خاصّى قدرت اقتصادى جامعه چنين خوب باشد كه همه در رفاه باشند ، حكم مزبور داراى آن حساّسيت نخواهد بود ، ليكن بايد توجّه داشت كه كل جوامع اسلامى يك پيكر هستند ، هر چند در كشورهاى مختلف پراكنده باشند ، و اين صحيح نيست كه فى المثل ابوظبى با درآمد سرانه حدود 20 تا 24 هزار دلار از همه نوع تجمّلات
--> ( 1 ) - اين كتاب مربوط به قبل از پيروزى انقلاب اسلامى بود . و حتماً اكنون وضعيت بهترى حكم شده است .