از طرف ديگر آيا مىتواند نتيجهء كار خويش را از خود سلب كند و آن را با قراردادى به ديگرى بدهد ؟ يعنى طبق قراردادى از اوّل براى ديگرى كار كند ؟ يا اين كه وابستگى كار به يك كارگر چنان است كه حتّى خودش هم نمىتواند نتيجه آن را از خود سلب كند ؟ از مثال‌هاى اوّل مىتوان چنين تعبير كرد كه آيا زمين كه ظرف توليد است اصالت دارد ، يا مادهء خام كه در آن ظرف ريخته مىشود ، يا كار ؟ كدام يك ؟ برخى از محقّقين اصرار دارند كه همه جا از اصالت كار حمايت كنند ، و مواردى از مسايل رو بنايى فقه را دليل اين مدّعا بدانند كه در اينجا به برخى از آن مثال‌ها و مسايل كه در فقه آمده است اشاره مىشود : ا اگر كسى در زمين غصبى كشت كند محصول آن ملك شخص غاصب است ( الزرع للزار و لو كان غاصبا / زراعت ملك برزگر است هر چند غاصب باشد ) . 2 - اگر كسى ابزار صيد ماهى را از ديگرى غصب نمايد و با آن صيد ماهى كند ، ماهيان صيد شده ملك خود او هستند ، و به صاحب ابزار صيد ، فقط اجرت آن را بايد پرداخت . 3 - اگر ماهيگير با صاحب تور ماهيگيرى قرار داد ببندد كه با وسيلهء او ماهى صيد كند و ماهيهاى صيد شده را ميان خود به نسبت معينّى تقسيم كنند ، اين قرارداد باطل است ، و همهء ماهيها ملك صياّد است و به صاحب تور فقط اجرت پرداخت مىشود . 4 - اگر كسى با صاحب چهار پا و صاحب مشك قرار داد ببندد كه آب بياورد و آن را به نسبت تقسيم كنند ، اين قرار داد باطل است و همهء آب