براى جامعه پيش مىآيد و هيچ مشكلى اولويّت قانونى و كلّى ندارد ، گرچه امر مهم و در اولويّتى نباشد و سادات نياز داشته باشند حلّ مشكل آنها مقدم است . و اين نظريه با تحقيق سازگارتر است ، گر چه خلاف نظريّهء مشهور مىباشد . در روايات ما آمده كه امام عليه السلام فرمود : « الخمس لى : خمس ، يعنى همهء 5 / 1 ، مال منست » ، بنابراين رواياتى كه نيمى از خمس را مخصوص سادات مىداند منظور اين است كه بايد فقر سادات از اين مال بر طرف شود . بحث در مورد كسانى بود كه از زكات محرومند كه سادات فقير يكى از اين گروه بودند . 2 - كسانى كه زكات را در راه معصيت صرف مىكنند ، هر چند فقيرند ولى وقتى پولى به دست مىآورند در راه گناه صرف مىكنند . كسانى كه شارب الخمر هستند و برخى از فقها گفته‌اند كه تظاهركنندگان به گناهان كبيره‌اى كه هموزن شرب خمر هستند نيز ، همين حكم را دارند ، و نبايد به آن‌ها زكات داد ، هر چند پول زكات را در راه اين گناهان مصرف نكنند .