عبدالجباربن زين العابدين شكوئى

45

مصباح الحرمين ( فارسى )

چهارم از جهت آزاد شدن او از طوفان نوح عليه السلام ، چنانچه به سند معتبر از [ امام ] صادق عليه السلام منقول است كه خدا غرق كرد جميع زمين را در طوفان نوح عليه السلام ، مگر خانهء كعبه ، پس از آن روز او را عتيق ناميدند كه از غرق شدن آزاد شد . راوى پرسيد كه : به آسمان رفت ؟ فرمود : نه ، و لكن آب به آن نرسيد و از دورش بلند شد « 1 » . در بعضى از كتب مروى است كه : در طوفان نوح عليه السلام دو جا از روى زمين آب نگرفت ، يكى كعبه « 2 » و ديگرى مدفن مقدّس امام حسين عليه السلام « 3 » . چنانچه ظالمين آل محمّد صلى الله عليه و آله ، بعد از شهادتش مكرّر به آنجا آب بستند و شخم كردند كه زراعت كنند شايد كه اثر قبر مطهّر نور ديدهء خاتم الانبياء صلى الله عليه و آله بر طرف شود ، هر دفعه آب بر دور آنجا حلقه زده حيران ماند و روى هم بالا آمد ، اين است كه آن مكان مقدّس را حاير حسينيّه عليه السلام مىنامند « 4 » . الفصلُ السّادس در بيان بناى شهر مكّه چنين نوشته‌اند « 5 » كه حضرت ابراهيم عليه السلام در باديهء شام نزول فرموده بود ، چون اسماعيل عليه السلام از هاجر عليها السلام متولّد شد غيرت ساره به حركت آمده قسم ياد كرد كه هاجر را

--> ( 1 ) - بحار 11 / 325 ب 3 ح 43 و 96 / 58 ب 5 ح 14 ؛ علل‌الشرايع 2 / 399 ب 140 ح 5 ؛ قصص‌راوندى / 83 ف 3 ح 73 . ( 2 ) - ترجمه اخبار مكّه 1 / 43 ؛ شرح‌نهج 13 / 162 ؛ بحار 96 / 64 ب 5 ح 42 ؛ تفسيرعياشى 1 / 60 ح 100 ؛ مستدرك 9 / 328 ح 11016 - 9 . ( 3 ) - در مورد كربلا ، روايت مؤيّد مطلب فوق ، در اين منابع نقل شده است : مستدرك 10 / 324 ب 51 ح 12098 - 6 ؛ بحار 109 / 98 ب 15 ح 15 ؛ كامل‌الزيارات / 269 ب 88 ح 8 . ( 4 ) - بحار 86 / 89 و 98 / 117 . ( 5 ) - مجمع البيان 1 / 189 - 388 ؛ قصص جزائرى / 124 - 122 ف 4 ؛ و بطور مشروح در بحار / جلد 12 .