مسطّح بود ، بدون فرو رفتگى در ديوار يا بدون علامت مشخصه‌اى بر ديوارِ جانب قبله ، به سخن عمربن عبدالعزيز استناد مىكنند كه گفت : بياييد در بناى قبله‌تان حاضر باشيد و نگوييد كه عمر قبلهء ما را تغيير داد . او هر سنگى را كه بر مىداشت سنگ ديگر به جاى آن مىنهاد . مسلمانان بعدها درساختن محراب‌ها هنرنمايىهاكردند و آنها رابا نقوش اسلامى و آيات قرآنى زينت دادند و آن را در صدر مساجد قرار دادند ؛ زيرا آنجا مكانِ مناسبِ معنىِ محراب است - چنان كه گفتيم - محراب علامت مميزه‌اى بود براى سمت قبله . شمار محراب‌ها در مسجد نبوى متعدد شد تا به شش محراب رسيد از اين قرار : 1 - محراب نبوى شريف ، در روضهء شريف ، در سمت چپ منبر . 2 - محراب عثمانى ، در ديوار سمت قبله و آن همان محراب است كه امروز امام مسجد در آن نماز مىخواند . 3 - محراب سليمانى ، كه آن را محراب حَنَفى هم مىگويند ، در مغرب منبر . 4 - محراب فاطمه ، در سمت جنوبى محراب تهجُّد ، داخل مقصورهء شريفه .