رسول اللَّه صلى الله عليه و آله در آن خانه فرود آيد ، حكمت خداوندى بود . تا آنان خوشدل شوند و آن رقابت و منافست كه در ميان آن‌ها بود سر برنكند . و نگويند كه رسول خدا فلان را بر ديگران برترى داد . اينك اين فضل و بخشش الهى است و خدا فضل و بخشش خود را به هر كس كه خواهد ارزانى دارد . چون به مِربَد - جايى در وسط شهر مدينه - رسيد ، شتر زانو بر زمين نهاد . سپس برخاست و به راه افتاد تا به خانهء ابوايوب انصارى رسيد ، بار ديگر زانو بر زمين نهاد و گردن بر زمين خوابانيد و بى آنكه دهان بگشايد بانگ برآورد . سپس بار ديگر به مِربَد باز گرديد . و در آنجا پاى دراز كرد و قرار گرفت . پيامبر صلى الله عليه و آله از آن فرود آمد و فرمود : منزل همين جاست اگر خدا خواهد ؛ رَبِّ أَنزِلْنِي مُنْزَلًا مُبَارَكاً وَأَنْتَ خَيْرُ الْمُنزِلِينَ ؛ « اى پروردگار من ، مرا فرود آر در جايگاهى مبارك كه تو بهترين راهبرانى . » آنگاه پرسيد خانهء چه كسى نزديكتر به اينجاست ؟ ابوايّوب ، زيدبن خالد انصارى گفت : خانهء من . اين درِ خانهء من است ما شتر تو را به آنجا مىبريم . رسول اللَّه صلى الله عليه و آله فرمودند : آدمى ، همراهِ بُنهء خود است پس به خانهء ابو ايّوب فرود آمد و تقريباً هفت ماه در آنجا