براى پيامبر صلى الله عليه و آله پشتيبان و براى دينش ياورى قرار دهد ، آن قوم را برگزيد . اينان بذر آن شجرهء طيّبه‌اى بودند كه ريشه در زمين ثابت دارد و شاخه در آسمان . پس از اين واقعه در موسم حجّ سال دوازدهم بعثت ، دوازده تن ديگر نزد پيامبر آمدند . از اين جمع ، پنچ تن از همان شش تن بودند كه در سال پيش به او پيوسته بودند . اينان رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله را ديدار كردند ، به او دست بيعت دادند ، و اين بيعت عقبهء نخستين بود . و در سال بعد يعنى سالى كه پس از عقبهء نخستين بود ، سال سيزدهم بعثت هفتاد و سه مرد و دو زن از مدينه به قصد حج بيرون آمدند و رهسپار مكه شدند . اينان با پيامبر صلى الله عليه و آله در منا ، به گونه‌اى كه قريش آن ها را نبينند ، ديدار كردند و در حضور عباس عموى پيامبر صلى الله عليه و آله و علىبن ابىطالب عليه السلام دست بيعت دادند . اين بيعت را « عقبهء دوم » ناميده‌اند . در اين بيعت تعهد كردند كه به مال و جان از او دفاع كنند و دعوتش كردند كه به يثرب هجرت كند تا در حمايت آنان باشد . چون كار بيعت به پايان رسيد ، آن قوم به مدينه بازگرديدند و منتظر ورود رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله شدند .