با پبنكى . و لنگر كشتى . هوجلة ( havjalat ) م . ع . هوجل هوجلة : خوابيد . و هوجل فلان : در زمين پست هموار رفت فلان . هوخ ( hux ) و هوخت ( huxt ) ا . پ . در هر دو واو مجهول - بيت المقدس . هوخت ( huxat ) ا . پ . بلغت زند : گفتار نيك . هوختن ( huxtan ) ف ل . م . پ . واو مجهول - بركشيدن و بيرون كشيدن و از نيام بركشيدن . و خبر دادن و غيب گفتن . و سرودن . و محنت كشيدن و كوشش كردن . و عدالت يافتن . هوخست ( huxst ) ا . پ . واو مجهول - بيت المقدس . هوخيدن ( huxidan ) ف ل - م . پ . واو مجهول - هوختن . هود ( hud ) ا . پ . واو مجهول - ركوولته سوخته‌اى كه بر بالاى سنك آتش‌زنه نهند تا آتش در آن افتد . و جامه‌اى كه نزديك بسوختن رسيده و زرد شده باشد . هود ( havd ) م . ع . هاد الرجل هودا ( از باب نصر ) : توبه كرد آن مرد و پشيمان شد و بازگشت بسوى حق . و جهود شد . هود ( hud ) ص . ع . ج . هائد . هود ( hud ) ا . ع . نام پيغامبرى مر تازيان را و جهودان . قوله تعالى : وَ قالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى . و نيز هود : نام يكى از سوره‌هاى قرآن مجيد . و يق : هذه هود : هرگاه مقصود سوره هود باشد ولى هرگاه هود را اسم سوره قرار دهند غير منصرف مىآيد . هود ( havad ) ع . ج . هودة . هودة ( havadat ) ا . ع . كوهان شتر . ج : هود . هودج ( havdaj ) ا . ع . مأخوذ از فارسى - كجاوه‌اى كه در آن زنان سوار شوند و عمارى شتر . ج : هوادج . هودجة ( havdajat ) م . ع . بلند شدن كوهان شتر و جز آن . هودج‌نشين ( havdaj - necin ) ص . پ . مسافرى كه در هودج مىنشيند . هودر ( havdar ) ا . پ . گرى و جرب و خارش . و آبله و بثره و داخس . و صفرا . هودر ( hudar ) و ( havdar ) ا . پ . واو مجهول - هر چيز زشت و زبون . و مردم بدروى و بدقيافه . هودش ( havdac ) ا . پ . جرب و گرى و آبله و بثره . هودع ( havda ' ) ا . ع . شتر مرغ . هودك ( havdak ) ا . ع . فربه . هودل ( hudel ) ا . پ . رصد و جايى كه حركات افلاك و كواكب را در آنجا ضبط مىكنند . هودل‌بند ( hudel - band ) ا . پ . رصدبند و آنكه در هودل مىنشيند براى ضبط حركات افلاك و كواكب . هوده ( hude ) ص . پ . واو مجهول - حق و راست و درست . و كهنه . هوذ ( hovaz ) ع . ج . هوذة . هوذة ( havzat ) ا . ع . قطا كه مرغ سنك‌خوار باشد . ج : هوذ . و نام مردى . هوذر ( huzar ) ا . پ . هر چيز زشت و زبون . و مردم بدروى و بدقيافه . هوذلة ( havzalat ) م . ع . هوذل الرجل هوذلة : مضطرب شد آن مرد در دويدن . و هوذل فى مشيه : شتاب رفت . و هوذل ببوله : بسوى بالا انداخت كميز را . و انداخت كميز را . و هوذل السقاء : جنبانيده شد آن مشك شير . و هوذل الرجل : سست شد آن مرد در جماع . و هوذل البعير : جنبان بيرون آمد كميز آن شتر . و هوذل الدلو : جنبيد آن دول . هور ( havr ) ا . ع . درياچه‌اى كه چون آبهاى بيشه‌ها و نىزارها در آن ريزد متسع گشته فراخ مىگردد . ج : اهوار . و گله گوسپندان كه از بسيارى بعضى به روى بعضى مىافتند . هور ( havr ) و هؤر ( ho'or ) م . ع . هاره بالامر هورا و هؤرا ( از نصر ) : تهمت نهاد بر وى در آن كار . و هار الجرف : شكافته شد آن آب كند و فرو نريخت . و هاره : شكافت آن آب كند و ( لازم و متعدى ) . و هار عن الشئ : بازگردانيد از آن چيز . و هار على الشئ : برانگيخت بر آن چيز . و هار القوم : كشت آن قوم را و انداخت بعضى از آنها را به روى بعضى . و هار فلانا : بغرض نصيحت كرد فلان را و پند نداد آن را . و هار الرجل : بر زمين افگند آن مرد را . و هار بكذا : گمان برد . و نيز هور : استوار كردن چيزى را . هور ( hur ) ا . پ . واو مجهول - آفتاب . و ماه . و ستاره . و نام ستاره‌اى كه هزار سال يك بار طلوع مىكند . و بخت و طالع و زايچه طالع مولود . و سرخ گلگون . و ابر و نژم . و خفه‌شدگى از بخار چاه . هورات ( havr t ) ع . ج . هورة . هورة ( havrat ) ا . ع . جاى هلاكت . ج : هورات . هورة ( hurat ) ا . ع . تهمت و