و فرياد و شور و هراى و غوغا . و مغموم و غمناك و ملول و پشيمان و نادم و حيران و سرگشته و فروماندهء از سرگشتگى و خاموش و واله . و نادان و حقير و محقر و پست و زبون و دون و فرومايه . و بد و زشت . و خاموش از عشق . و هاژ و واژ : حيران و سركشتهء سر در گريبان فرو برده . هاژو ( h ju ) ص . پ . زشت و زبون و محقر و حيران و خاموش و درمانده و واله . هاژوييدن ( h juyidan ) ف ل . پ . حيران شدن و فرو ماندن . هاژه ( h je ) ص . پ . واله و حيران و سرگشته و فرومانده . و محقر و زبون و زشت . هاژيدن ( h jidan ) ف ل - م . پ . گريستن و گريه كردن . و نگاه كردن و نگريستن . هاس ( h s ) م ف . پ . نيز و ديگر و ايضا . هاس ( h s ) ا . پ . هراس و بيم و ترس . هاشم ( h cem ) ص . ع . آنكه نان را در اشكنه خرد مىكند . هاشم ( h cem ) ا . ع . واحد هشم . هاشم ( h cem ) ا . ع . از اعلام است . و لقب عمرو بن عبد مناف پدر عبد المطلب جد آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و او اول كسى بود از تازيان قريش كه در ايام قحط و غلاى شهر مكه بمردمان فقير نان و اشكنه مىخورانيد لهذا وى را هاشم گفتندى . هاشمة ( h cemat ) ا . ع . شجه و شكستگى در استخوان بىآنكه جدا گردد . هاشمى ( h cemi ) ص . پ . كسى كه از نژاد هاشم باشد . هاشمى ( h cemiyy ) ص . ع . منسوب بهاشم . هاشمية ( h cemiyyat ) ا - ص . ع . مؤنث هاشمى . و نام شهرى در كوفه . هاصة ( h ssat ) ا . ع . چشم پيل . هاصر ( h ser ) ا . ع . شير بيشه . ج : هواصر . هاضب ( h zeb ) ص . ع . بارنده . ج . هضب . هاضبة ( h zebat ) ص . ع . مؤنث هاضب . هاضم ( h zem ) ص . ع . آنچه در وى نرمى و رخاوت باشد . و هضم‌كننده طعام . هاضمة ( h zemat ) ص . ع . القوة الهاضمة : قوه‌اى كه طعام را نرم مىكند و تحليل مىبرد . هاضمه ( h zeme ) ا . پ . مأخوذ از تازى - قوه‌اى كه طعام را تحليل مىبرد . هاضوم ( h zum ) ا . ع . داروى گوارش . و صرف‌كننده مال . و شير بيشه . هاطل ( h tel ) ص . ع . سحاب هاطل : ابر پياپى بارنده . ج : هطل . يق : سحائب هطل . هاع ( h ' ) ص . ع . رجل هاع لاع : مرد ترسو و جبان و سست و ضعيف و جزع‌كننده . هاغية ( h qeyat ) ا . ع . زن گول و سست و ضعيف . هافة ( h fat ) ا . ع . ماده شتر زود تشنه‌شونده . هافون ( h funa ) ع . ج . هانى . هافى ( h fi ) ص . ع . مرد گرسنه . ج : هفاة و هافون . و مرغ بال‌زننده . ج : هفاة و هوافى . هافيات ( h fey t ) ع . ج . هافية . هافية ( h feyat ) ص . ع . زن گرسنه . ج : هافيات و هوافى . هاق ( h qq ) ص . ع . بسيار جماع و حريص در جماع . هاقل ( h qel ) ا . ع . موش نر . هاك ( h k ) ا . پ . بلغت زند و پازند : تخم مرغ و تخم ماكيان . هاك ( h ka ) ع . اسم فعل يعنى بگير تو . هاكره ( h kre ) و هاكله ( h kle ) ا . پ . الكن و آنكه در حرف زدن زبانش مىگيرد . هاكول ( h kul ) ا . پ . سم الفار و مرك موش كه زرنيخ سفيد نيز گويند . هال ( h l ) ا . پ . قرار و سكون و آرام و صبر و شكيبايى . و ميله‌اى كه در دو سر ميدان براى چوگان بازى از سنك و گچ مىسازند . و دارويى كه آن را هيل و بتازى قاقله گويند . هال ( h l ) ا . ع . سراب ، لغة فى آل . هال ( h le ) ا . ع . كلمه‌ايست كه بدان اسبان را مىخوانند . هالات ( h l t ) ا . ع . هالة . هالب الشعر ( h leboc - ca're ) ا . ع . نام روزى از روزهاى زمستان . هالبة ( h lebat ) ص . ع . ليلة هالبة : شب باران . هالة ( h hat ) ا . ع . خرمن ماه . ج : هالات . و نام زن عبد المطلب . هالج ( h lej ) ا . ع . آنكه خوابهاى پريشان بىحاصل بسيار بيند . هالط ( h let ) ا . ع . فروهشته شكم . و كشت درهم پيچيده .