على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3867
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
النبت وصيا : بهم پيوسته شد آن گياه . وصى ( vasiyy ) ا . ص . ع . اندرز كننده و اندرز كرده شده . و آنكه وصيت مىكند . و كسى كه بوى وصيت مىكنند ، مذكر و مونث در وى يكسان است . يق : رجل وصى و امراة وصى . ج : اوصياء . و الوصى : حضرت شيث پيغمبر پسر آدم . وصى ( vasiyy ) ا . ع . ج . وصية . وصى ( vasiyy ) م . ع . وصى وصيا و وصيا . ر . وصى . وصى ( vasi ) و ( vasiyy ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنكه موافق اندرز و وصيت كسى پس از مرك آن تصرف در امور و مال و عيال وى مىكند . وصية ( vasiyyat ) ا . ع . اندرز و آنچه بدان اندرز كنند . ج : وصايا . و شاخه خرمابن كه بدان پشتواره بندند . ج : وصى . وصيت ( vasiyyat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - اندرز و پند و نصيحت و سفارش . وصيتنامه ( vasiyyat - n me ) ا . پ . اندرزنامه . وصيد ( vasid ) ا . ع . آستان و پيشكاه سراى . ج : وصد . و حظيره مانندى كه در كوه از سنك سازند جهة ستوران و حظيرهاى كه از شاخههاى درخت سازند . و غار و سمجى كه در آن اصحاب كهف اقامت ورزيدند . و كوه . و گياهى كه بيخهاى آن نزديك به يكديگر باشد . و تنك و بند . وصيد ( vasid ) ص . ع . آنكه وى را دوبار ختنه كرده باشند . يق : رجل وصيد و غلام وصيد . وصيدة ( vasidat ) ا . ع . حظيره مانندى كه در كوه جهة ستور از سنك سازند . وصيرة ( vasirat ) ا . ع . دستاويز و چك با مهر . وصيع ( vasi ' ) ا . ع . گنجشك ريزه . و آواز گنجشك . وصيف ( vasif ) ا . ع . خدمتگار خواه پسر باشد و يا دختر و غلام بود و يا كنيز . ج : وصفاء . وصيفة ( vasifat ) ا . ع . خدمتگارى كه دختر و يا كنيز بود . ج : وصائف . وصيل ( vasil ) ص . ع . آنكه با كسى همراه باشد در خروج و دخول . و دوست همدم و مصاحب . وصيلة ( vasilat ) ا . ع . عمارت . و فراخى و ارزانى و خصب . و گروه هم سفر . و شمشير . و گروههء رشته . و زمين فراخ . و جامهء مخطط يمانى . ج : وصائل . و نيز وصيلة : ماده شترى كه ده شكم از پى يكديگر زايد . و گوسپندى كه هفت شكم دو دو بچه ماده از پى يكديگر آرد و هرگاه در شكم هفتم و يا هشتم يكى ماده و يكى نر زايد مىگويند : وصلت اخاها و درين وقت شير آن را مردان مىآشامند دون زنان و اين بچه نر را جهة خدايان خود ذبح نمىكنند و درباره آن بجا مىآورند آنچه را كه درباره شتر سائبة بجا مىآوردند و هرگاه فقط يك بچه نر مىزاييد آن را براى خدايان ذبح مىكردند ، او الوصيلة خاصة بالغنم كانت الشاة اذا ولدت الانثى فهى لهم و اذا ولدت ذكرا جعلوها لالهتهم فان ولدت ذكرا و انثى قالوا وصلت الانثى اخاها فلم يذبحوا الذكر لالهتهم اوهى شاة تلد ذكرا ثم انثى فتصل اخاها فلا يذبحون اخاها من اجلها فاذا ولدت ذكرا قالوا هذا قربان لالهتنا . وصيم ( vasim ) ا . ع . فاصله ما بين خنصر و بنصر . وض ( vazz ) م . ع . وض اليه وضا ( از باب ضرب ) : مضطر شد بسوى آن و پريشان خاطر گرديد . وضأ ( vaz ' ) م . ع . چيره شدن در مواضاة . يق : واضأه فوضاه يضوءه ( از باب فتح ) : يعنى نبرد كرد با او در خوبى و پاكيزهرويى پس چيره شد بر وى . وضاء ( vez ' ) ع . ج . وضئ . وضاء ( vozz ' ) ص . ع . خوب و پاكيزه روى . ج : وضاءون و وضاضئ . وضاءة ( vaz 'at ) م . ع . وضوء وضاءة ( از باب كرم ) : خوب روى و پاكيزه روى گرديد . وضاءون ( vazz 'una ) ع . ج . وضاء . وضاح ( vaz h ) ص . ع . واضح و روشن و آشكار . وضاح ( vazz h ) ا - ص . ع . بسيار واضح و آشگار . و دندان نيك روشن و آشكارا . و مرد سپيد و نيكوروى و خوش آب و رنك . و روز . و عظم وضاح : بازى مر كودكان تازى را كه استخوان سپيدى را شبانه در جايى انداخته و هر يك جدا جدا در جستجوى آن پراكنده شوند : و بكر الوضاح : نماز صبح . و نيز وضاح : نام كسى . و لقب جذيمه ابرش كه پيسى اندام داشت . وضاحية ( vazz hiyyat ) ا . ع . نام دهى منسوب بوضاح . وضاخ ( vez x ) م . واضخ مواضخة و وضاخا . ر . مواضخة . وضاضئ ( vaz ze ' ) ع . ج . وضاء . وضاع ( vazz ' ) ص . ع . مؤلف و مصنف . وضاعة ( vaz 'at ) م . ع : وضع